5 
beschouwing dan ook zeer veel leek — bezitten volgens FRAISsE, 
die ze nader onderzocht, een cellige structuur en bestaan 
volgens hem uit niets anders dan eene bijzondere soort van 
hoornweefsel. 
Men ziet, dat zijne meeningen althans in sommige opzichten 
met die van BRAUNN overeenstemmen. 
FraissE verzekert verder, dat bij de papillen het rete Mal- 
pighii ontbreekt, en gladwandige cellen direct op het meso- 
derm liggen; dat deze cellen eene luchtblaas hebben op de 
plaats waar anders de kern gelegen is, en dat hij overgangs- 
vormen tusschen deze cellen en die van het rete Malpighii bij 
de kleinere papillen meent gevonden te hebben. Voor aan de 
onderkaak staan kleine, oogenschijnlijk scherp afscheiden 
papillen, die echter door het onderliggende weefsel met elkaar 
verbonden zijn. Het ontstaan dezer pseudotanden verklaart 
Frarsse wat de bovenkaak betreft aldus: de cutislijsten bij 
deze vogels, die door epidermis plooien van elkander gescheiden 
zijn en op de lamellen van den eendensnavel gelijken, krijgen 
insnijdingen, waardoor ze de gedaante van tanden aannemen. 
De papillen zijn ook volgens hem vaatrijk en worden later 
met het — door BLANCHARD voor dentin gehouden — hoorn- 
weefsel bedekt. Hij voegt er nog bij, dat in de onderkaak de 
papillen korter bijeen staan en op vele plaatsen met het 
been samenhangen. „Es sind also,’ zegt hij, „kleine Alveolen 
vorhanden, und deshalb sagt BLANCHARD nicht zuviel, wenn 
er von eingekeilten Papillen spricht.” 
Bij andere papegaaiensoorten (Amazona en Psittacus) bevond 
hij de papillen lang en week. Zij schenen daar niet met het 
periost verbonden te zijn. Hij vergelijkt deze papillen bij de 
lamellen der Lamellirostri, maar bij deze laatste blijven ze 
scherp en puntig en fungeeren gedurende het geheele leven 
als echte hoorntanden, doordien ze niet door een tweede, gladde 
hoornlaag bedekt worden. 
Frarsse brengt zijne waarnemingen in verband met de tanden, 
bij de door Marsu (15) ontdekte voorwereldlijke vogels gevon- 
den. Hij vestigt er de aandacht op, dat de hoorntanden bij 
