42 
ondersnavel uit de gewone lagen: stratum Malpighii, stratum 
corneum, epitrichium en opperhuidje. Het epitrichium breidt 
zich nog niet tot % de mondholte uit. 
De twee volgende embryonen van Numenius, wier koppen 
respectievelijk 19 en 21 mM. lang waren, stemden in alle 
opzichten met elkaar overeen. De tandlijsten zijn slechts 
weinig ontwikkeld, veel minder dan bij het vorige individu. 
Zij komen, zoowel in den boven- als in den ondersnavel, 
doch slechts in een 6 tal doorsneden dicht bij de punt voor. 
Nadat de tandlijsten verdwenen zijn, komen er in de mond- 
holte, doeh op grooteren afstand van de zijkanten der snavels, 
gleuven te voorschijn, welke evenwijdig met de zijkanten 
loopen. Hun ontstaan staat ook hier waarschijnlijk in verband 
met het uitgroeien en ombuigen der snavelranden. Daar dit 
ombuigen bij deze embryonen sterker is, dan bij dat, waarvan 
de kop slechts 16 mM. lang was, liggen deze gleuven en de 
daarin voorkomende verdikkingen van de epidermis, niet meer 
in het verlengde der tandlijsten, maar meer naar het midden 
der mondholte. Het epitheel geeft geen aanleiding tot opmer- 
kingen; alleen dient gezegd te worden, dat het epitrichium 
zich reeds in de mondholte begint uit te breiden. 
Liplijsten kwamen bij deze beide embryonen niet voor. 
Bij de twee nog oudere embryonen van Numenius welke 
onderzocht werden, wier koppen achtereenvolgens 24 en 87 
mM. lang waren, werd geen spoor van tandlijsten gevonden. 
De verhoorning was, natuurlijk vooral bij het oudste van 
beide, zeer ver gevorderd; het epitrichium had zich sterk 
uitgebreid, Over de structuur van het epitheel vallen geen 
bepaalde bijzonderheden te melden. 
De gleuf met geringe epidermisverdikking, waarvan bij de 
vorige. embryonen reeds sprake was, treedt ook bij deze 
weder op; hier blijkt het duidelijk, dat de uitstekende randen 
van boven- en ondersnavel daarmede in verband staan, (fig. 46). 
Toch zijn deze randen hier niet scherp, maar rond, eenigszins 
gebogen. 
Opgemerkt dient te worden, dat de eerste doorsneden, 
