58 
is nu het geval? De epitheellijsten komen juist voor op een 
leeftijd, waarop noch de hoornscheede, noch eenige andere 
harde substantie in den snavel te vinden is, uitgezonderd het 
Meckelsche kraakbeen en dat van het septum praenasale. Op 
die wijze valt de bedoelde drukking dus niet te verklaren. 
Het verschil in tijd tusschen het eerste optreden der epitheel- 
lijsten en dat van de hoornschede is daarenboven te groot, 
dan dat aan eene verschuiving van den phylogenetischen- en 
ontogenetischen ontwikkelingstijd kan gedacht worden. 
Was Rösr's bewering juist, dan zouden ook in den onder- 
snavel lijsten voorkomen, daar toch het onderste gedeelte van 
den bek ongeveer dezelfde vormverandering doormaakte als 
het bovenste gedeelte. En terwijl een aantal lijsten te vinden 
is in het epitheel, dat den bovenkant van de mondholte 
bekleedt, ontbreken deze geheel of meerendeels in het epitheel 
van den onderkant der mondholte. De eenige lijsten n.l. die 
in den ondersnavel soms voorkomen, zijn de tand- en liplijsten, 
alsmede de korte lijst, die overblijft uit het epitheel, dat tus- 
schen het mesodermweefsel gelegen is. 
Had er, tengevolge van het smaller worden van den vogel- 
bek, werkelijk samendrukking plaats, dan zou de plooivorming 
in smallere snavels sterker moeten zijn dan in breedere; 
m.a.w. dan zou men bij de vogels met de smalste snavels 
het grootste aantal en de best ontwikkelde lijsten aantreffen. 
Limosa en Numenius echter bezitten beide zeer lange en 
smalle bekken; toch hebben deze soorten in de ondersnavels 
geene andere lijsten, dan de korte lijst, die overblijft uit het 
epitheel tusschen de beide mesodermstukken gelegen en de 
zijlijsten, terwijl buitendien bij Numenius de tandlijsten even — 
voor zeer korten tijd — optreden. De bovensnavels van deze 
soorten vertoonen eveneens maar weinig goed ontwikkelde 
lijsten, terwijl bovendien de snavel bij het volwassen dier, 
vooral wat het eerste gedeelte van de binnenzijde aangaat, 
vlak, d. w. z. niet of weinig gewelfd is, zooals bij de andere 
soorten gewoonlijk het geval is. 
De kortere en breedere snavels van Gallinula chloropus en 
