OOR DIS TURK TLE 
De Eiwrat. 
Als van zelf vestigde zich onze opmerkzaamheid ook op de 
eiwrat, en wel te sterker, toen het bleek, dat niet alleen de 
boven- maar ook de ondersnavel van een dergelijk uitwas 
voorzien was. 
In 1826 heeft YarreLL (29) het eerst iets betreffende de 
eiwrat van het hoen medegedeeld. Hij wijdde zijne aandacht 
vooral aan de functiën, welke dit orgaan zou vervullen. Vol- 
gens hem is de ligging van het kuiken in de harde schaal 
van dien aard, dat de bovensnavel met behulp der eiwrat in 
staat is, enkele kleine openingen in de schaal te maken, 
waarna ze gemakkelijk te verbreken valt. Op den tweeden of 
derden dag na het uitkomen van het jonge dier is de plaats, 
waar de eiwrat gezeten heeft, op den snavel nog aan eene 
lichtgekleurde vlek te herkennen. 
Volgens denzelfden onderzoeker hebben de duiven eene 
grootere en sterkere wrat, die zelfs nog 10 à 12 dagen na de 
geboorte bij het jonge dier voorkomt. 
Bij de eenden en ganzen is de basis der wrat breed, in 
overeenstemming met den breeden vorm van den snavel. 
Ziedaar het voornaamste van YAReELL’s onderzoekingen. (Hij 
spreekt alleen van de eiwrat aan den bovensnavel en schijnt 
