68 
Rösr (21) bevestigde in 1892 de meeste mededeelingen van 
GARDINER. Hij gelooft echter niet, dat de celwanden zich ver- 
dikken; integendeel, hij meent, dat er eene hoornachtige stof 
tusschen de cellen wordt afgescheiden. Als bewijs voor deze 
meening voert hij het bestaan van intercellulaire verbindingen 
aan; doch GARDINER wijst op hetzelfde verschijnsel ter ver- 
klaring van het verdikken der celwanden. 
Röse verzekert verder, dat in de buitenste cellagen de 
kernen voortdurend moeielijker te onderscheiden zijn, wijl ze 
langzamerhand eene diffuse, gekorrelde, geelachtig-witte weefsel- 
massa vormen, die geen karmijnkleurstof meer opneemt. 
Eindelijk ontkent hij, dat er in de eiwrat kalk zou voorkomen, 
zooals GARDINER beweerde. Trouwens, GARDINER zelf verklaart, 
dat het hem zeer moeilijk viel ’t bestaan van kalk in de 
eiwrat aan te toonen. 
Rösre beweert nog, dat de verdikking, die aan den onder- 
snavel voorkomt, slechts uit gewone hoorncellen bestaat en 
niet met de eiwrat te vergelijken is. Uitdrukkelijk wijst hij 
vervolgens op het onderscheid tusschen den eitand en de eiwrat, 
en zegt, dat men wel degelijk beide benamingen moet invoeren, 
aangezien zij volkomen verschillende zaken voorstellen. MÜrLLer 
deed dit reeds, en terecht. 
SLUITER, die in 1893 eene studie over dit onderwerp publi- 
ceerde (26) wijst er op, dat MürreRr nergens verzekert, dat 
bij de krokodillen en schildpadden eene eiwrat voorkomt, doch 
alleen vermeldt, dat bij deze dieren geen eitand te vinden is. 
Ook bestrijdt SLurrer de meening, dat de eiwrat alleen zou 
voorkomen bij die dieren, welke eieren met harde kalkschalen 
leggen, de eitand daarentegen bij die, wier eieren eene taaie 
lederhuid hebben. Hij wijst daarbij op de zee-schildpadden, 
op Gecko-hemidactylus en Ptychozoon, welke deze meening 
logenstraffen. De levend-barende hagedissen zouden den eitand 
niet ontberen. Ook de krokodillen, wier eieren weliswaar 
eene dunne, broze schaal hebben, maar in stevige vliezen 
gehuld zijn, zouden volgens bovenstaanden regel geene eiwrat, 
maar een eitand moeten bezitten. 
