69 
Dezelfde onderzoeker beweert, dat de eiwrat uit twee afzon- 
derlijke deelen ontstaat. Bijzonder duidelijk is dit bij de eiwrat 
der embryonen van Crocodillus porosus, zoo zelfs, dat men 
het bij het volwassen orgaan nog aan eene gleuf kan waar- 
nemen. SLUITER beschouwt dit verschijnsel als zeer gewoon. 
Zijne mededeelingen betreffende de structuur der eiwrat stem- 
men overeen met hetgeen RösE en GARDINER daaromtrent 
meedeelen ; hij voegt er echter bij, dat aan de buitenzijde 
twee a drie lagen afgeplatte cellen liggen. De epitrichiumcellen 
noemt hij hoekig en groot. De glanzende korreltjes in het 
protoplasma vergelijkt hij met het keratohyalin van Wald- 
eyer en het Eleidene van Ranvier. De cellen van het rete 
Malpighi zijn klein en afgerond, terwijl hij ook ’t bestaan van 
intercellulaire verbindingen erkent. Eindelijk wijst hij er nog 
op, dat de cellen, die verder van het rete Malpighii af liggen, 
in grootte toenemen, terwijl hun omtrek voortdurend ondui- 
delijker wordt. 
Sprak WEeINLAND (27) reeds in 1857 het vermoeden uit, dat 
niet alleen Tringa pusilla, maar alle Tringae eene eiwrat aan 
den ondersnavel zouden hebben: wij kunnen op grond van 
onze onderzoekingen verklaren, dat zijn vermoeden zeer waar- 
schijnlijk is. Immers ook bij Oedienemus crepitans (Fig. 41) 
en bij Haematopus ostralegus vindt men aan den ondersnavel 
goed ontwikkelde eiwratten. Ook Gallinula chloropus heeft 
gedurende den laatsten tijd van het embryonale leven eene 
kleine eiwrat aan den ondersnavel, doch deze blijft bij die 
van den bovensnavel verre in ontwikkeling ten achter. Terwijl 
n.l. de eiwrat aan den bovensnavel reeds zeer goed ontwik- 
keld is bij de embryonen, wier koppen eene lengte hebben 
van 16 en 18 mM., is ze aan den ondersnavel eerst duidelijk 
waarneembaar, wanneer de lengte van den kop 26 mM. be- 
draagt. Toch is twijfel aan haar bestaan ook bij deze soort 
niet mogelijk. 
Terwijl bij het embryo van Numenius, waarvan de kop 
