del 
van de kop 28 mM., de afstand tusschen snavelpunt en 
snavelhoek 12 mM. lang was, troffen wij aan den onder- 
snavel ook eene eiwrat aan, in den vorm van een glanzend 
witte verhevenheid, die echter ook hier weer kleiner was dan 
die aan den bovensnavel. 
Ook Reecurvirostra avocetta (Kluit) bezit op jeugdigen leef- 
tijd eene eiwrat aan den ondersnavel. 
Door deze vondsten wordt in de eerste plaats bevestigd, 
dat de eiwrat zoowel aan den boven- als aan den ondersnavel 
voorkomt, hetgeen reeds bij het onderzoek der verschillende 
embryonen gebleken was; in de tweede plaats wettigen zij 
het vermoeden, dat de eiwrat nog veel algemeener voorkomt, 
hetzij dan sterk ontwikkeld, hetzij kleiner, niet alleen bij de 
orde der Grallatores, maar ook bij de Natatores. Dit laatste 
wordt waarschijnlijk, doordat wij haar ook aantroffen bij 
Sterna. Mogelijk is zij nog algemeener, dan wij durven 
vermoeden. 
Het feit, dat zij ook wordt aangetroffen aan den onder- 
snavel van soorten, die een betrekkelijk korten snavel hebben, 
spreekt niet ten gunste van de verklaring, die WeINLAND (27) 
van hare bestemming geeft, dat n.l. de eiwrat van den 
ondersnavel bij Tringa pusilla zou dienen tot ondersteuning 
van die van den bovensnavel, welke ondersteuning noodig 
zoude zijn wegens de groote lengte van den snavel. 
Welke functiën door de eiwrat van den ondersnavel vervuld 
worden dient men bij levende dieren na te gaan. 
Wat de structuur van de eiwrat en het epitrichium betreft, 
deze was bij alle onderzochte embryonen dezelfde. Men kan 
er zich eene voorstelling van vormen door afbeelding 42 en 
43, die vervaardigd werden naar de etwrat, welke aan den 
ondersnavel van Oedienemus crepitans voorkomt. Figuur 42 
stelt de geheele wrat voor, terwijl fig. 43 alleen het gedeelte 
tusschen de lijnen a en b terug geeft. 
Zoodra in de epidermis van het embryo de verschillende 
lagen (stratum Malpighii, de aanleg van ’t stratum corneum 
en het opperhuidje) zichtbaar worden, vormt zich ook aan 
