75 
welk de daaronder gelegen hoornscheede zal vormen. De laag 
onder de eiwrat, die zich als hoornscheede over den snavel 
uitbreidt, is, door verschil in de opneming van kleurstof 
duidelijk van de eiwrat afgescheiden. Bij een embryo van 
Gallinuia chloropus b.v., waarvan de kop 24 mM. lang was, 
vertoont zich de eiwrat als een scherp afgeteekende verheven- 
heid op de hoornscheede; ’t zelfde is het geval bij een embryo 
van Oedienemus crepitans, waarvan de kop 28 mM. lengte 
had. Daar, waar de hoornscheede zich ontwikkeld heeft, 
houdt de verdere groei van het epitrichium op. 
De eiwrat is — evenals de hoornscheede — niets dan eene 
woekering van de epidermis, d. w.z. zij is een deel van het 
stratum corneum, dat zich langzamerhand vervormt, zich bij 
oudere embryonen van de daaronder ontstane hoornscheede 
afzondert, om spoedig na het uitkomen van den jongen vogel 
afgestooten te worden. 
Naar aanleiding van hetgeen B. Rosensrapr (25) in 1897 in 
het Archiv für mikrosk. Anatomie, Band 49, omtrent het 
epitrichium heeft medegedeeld, zij hier nog het volgende 
opgemerkt: 
RosensTApT zegt: „Ich fasse also sämmtliche Zellagen, die 
Keratohyalin enthalten als HEpitrichium zusammen, da sie 
vollständig homolog sind denjenigen, die man bei höhern 
Wirbelthieren mit diesem Namen belegt. 
In zweischichtigen Stadium der embryonalen Epidermis 
steht es ja fest, dass die äussere Schicht niemals zum Stratum 
corneum wird. Was aber die polygonalen Zellen anbetrift, 
die zwischen beiden embryonalen Schichten auftreten, so lasst 
auch die Frage, was aus ihnen werden wird, ob sie verhornen 
oder zum Epitrichium sich umwandeln werden, sich schon 
dadurch beantworten, dass gleichzeitig mit dem Auftreten 
dieser Zellen auch das Keratohyalin in ihnen auftaucht. Kera- 
tohyalinhältige Zellen werden nicht verhornt, sondern werden, 
nachdem sie die geschilderten Veränderungen durchgemacht 
haben, abgestossen. Die Zellen, die der Verhornung unter- 
