474 Carolus de Flatt. 



integerrimis: nee facile componi poterit cum deseriptione Arenaria in Amoeuit. 

 Acad., p. 158 cum Sagina, Flor. Läpp., cum MoeJiringia, Flor. Suec. aut ab 

 Arenaria hiflora, Syst. Nat. discerni. Sed datur alia species petalis ad uiigueni 

 usque bifidis, quae cum mihi missa fui.sset ex Cariutbia, ut de ea dicerem opi- 

 iiionem meam, respoudi, forte esse tuam Stellariam bifloram: nam, praeter petala 

 bifida, conveniebat exacte cum deseriptione adjecta in Sp. pl. Reclamavit autem 

 ille, qui miserat, neutiquam convenire cum planta Seguierii, nee cum tua in 

 Amoenit. Academ. Tunc me tacere doeuit. Id autem certum est, ieones Se- 

 guierii et Oederi non monstrare petala vel tantillum emarginata. Plauius 

 itaque mihi videtur, hanc plantam, etiamsi petala emargiuaturam subnuUam 

 habuerint, ad Arenarias reducere, et Caracterem Stellariae in petalis vere bifidis 

 ponere, aut demum hoc duo genera in duos ordines distincta, conjuugere. 



2. Hieracium alpinum. Vidi specimen, quod dedisti D*^ Ja c quin, et 

 aliud, quod habet ab Hallero. Utrumque, ad Hieracium villosum propius acce- 

 dens, mihi videtur diversum ab eo, quod ipse Jacquin pro Hieracio alpino 

 nostro exhibuit: qua de re eum jam monui. 



3. Vicia Latliyroides. Mire variat, ita ut forte etiam, ut in icone Oederi, 

 sine cirrhis inveniatur. Apud nos, statura major, semper habet folia triplo 

 longiora, plane linearia, superiora plerumque retusa eum acumine, tarnen etiam 

 prorsus acuta interdum in eadem planta; infima semper retusa, etsi longiora, 

 quam ut obverse eordata dici possint. Plantae quae variant, multis modis variare 

 solent, et una varietas alteram cuufirmat. Cranzius noster, si non habet, cui 

 contradicat, contradicit sibi ipsi. Laudat iconem Oederi, velut optimam; et 

 statim subjungit: Oederus cirrhus non habet, quos Hermannus pinxit, et ego 

 in mea planta video; folia eaulina ad haec, in utraque icone diversa sunt, et 

 raeae plantae nulla conveniunt. Sed aliam Viciam satis bene descriptam et 

 depictam dedit, sub nomine Vicia militans, quam tamen ante illum adhuc melius 

 descripserat, et depinxerat Gerhardus in Flor. Prov., p. 497. Haec in tuis locum 

 meretur, omnium Viciarum pulcherrima. 



4. Thalictrum Oederi minus. Cum sit Thalictrum simplex, optarem 

 scire ejus differeutiam praeeisam a Thalictro flavo, et an caulis 

 semper sit simplicissimus. Nam in Austria habemus simillimum, saepe 

 ramosum, quod Cranzius appellavit Thalictrum magnum. Thalictri plures esse 

 species, quam creditur, persuasum habes. Neque enim species in hoc genere 

 multum variant, uisi uuniero stamiuum et pistillorum. Habitus in siugulis cou- 

 staus fere semper, et ubique idem est. Species distinctas duodecim novi, sed vix 

 unam alteram ve ex tuis certo! Thalictra, Salvias, Agrostides, Airas, Poas, 

 Bromos, Festucas, Avenas, Panica dactyloidea, cujus tres species habemus in 

 Austria, sed nuUam vagiuis foliorum punctatis, Galia, Plantagines, Solana, 

 Physalides, Umhelliferas, Bumices, Arenarias, Euphorhias, Rosas (inter quas 

 Eglanteria autiquorum, flore parvo purpureo, et foliis odoratis, pomum olentibus, 

 a tua lutea omnium Bosarum et flore et foliis maxime iuodora est valde diversa), 

 Sisymhria, Lavateras, Orobos (quibus adjungendus est noster Pannonicus III 

 Clusii, Hist., 2, p. 231), Vicias, Cytisos (supinum Tibi exhibel)it D""^ Ferbcr), 



