Mygind, Observationes Critico-Botanicae. 477 



quod tantuin ab alio differat, quantum Alaternus, et Paliurus a Ehamno cathar- 

 tico, et Frangula. Ego optarem definitionem definito semper applicari. Si fovea 

 ad basin petalorum constituit Raniincidum, si antherarum appendiculum, in 

 multis vix visibile, facit Imdam, cur squama ad basin petalorum non coustituit 

 geaus Bhamni? Defectus hujus, styli tres, fructus tricoecus, siccus, nont sunt 

 in definitione Bhamni. ütcunque sit, Ceanothus africanus notas caracteristicas 

 habet cum Alaterno communes.*) 



13. Gentiana venia. Quod de hac dixi, ita se habet. Sed non ideo mens 

 mea fecit, eam ad Primulas trahere: affinitatem monui. Sed Primula acaulis 

 scapis unifloris, ob niultas rationes mihi semper visa est distincta species: nee 

 ut Maurus ab Europaeo, sed ut Simia ab Homine, vel ut ad rem loquar, ut 

 Calendula nudicauUs a C. officinali, et plus differt. Ex auima etiam plantas 

 discernere non licet. Maurum cum Europaeo conjungit anima rationalis, sine 

 qua profecto foret alius speciei. Distincta etiam est Primula, quae A^lricula 

 Ursi VII Clusii, Hist., I, p. 304, Plukenet, Tab. 149, Fig. 6, foliis utrinque 

 glabris, lanceolato-lingulatis, argute serratis, et forte plures.^) 



14. Gentiana major purpureo flore I Clusii talis est, qualem descripsit 

 Clusius, et qualem esse monuit D"^ Jaequin in Enumer. stirp. Aust. deinde 

 exacte depictam dedit in Observ. bot. sub nomine Gentianae punctatae. Si 

 itaque Clusio, Jacquiuo, et mihi aliquam habueris fidem, huic plantae nee 

 corollam subjunges fidam, nee calycem spathaceum tribues. Gentiana major 

 pallido flore punctis distincto Clusii etiam mihi relata fuit ex Alpibus Car- 

 paticis, sed sicca; hine de illa nihil magis concludo, quam ipse Clusius. Sed 

 Gentiana lutea est ab utraque multis modis satis manifeste diversa. 



15. Astrantia minor. Astrantiae tres species, qiias ego novi, ut etiam 

 Euonymi reete descripsit Scopoli in Flor. Carniolica. Prima autem ejus est 

 Sanicula. Nunc itaque dispiciendum, an Astrantia 2^^ Scopoli, cujus icou 

 est satis bona apud Tabernaemontanum sub nomine Helleborines, 

 et apud Lobelium 664 tua sit Astrantia minor. Proinde quaestio in eo 

 vertitur, an Helleborine Sanicula folio minore Casp. Bauh. diversa sit ab ejus 

 Helleborine Saniculae facie. Non tantum recentiores, sed etiam antiquos 

 Botanicos occupavit varietatum eredulitas, hos incuria, illos nimia curiositas. 

 Sensim sensimque revertemur ad plerasque species Bauhinorum, Tourne- 

 fortii, Raji, Rivini, Seguierii et Dillenii. Dillenii nullam facile 

 praeterirem. 



16. Bupleurum leporinum.^) lllius, de quo locutus sum speeimen exhibere 

 poterit D"= Ferber. Bupleurum rigidum cum falcato a nostratibus diu con- 

 fusum fuit. Bifjidum in Austria non crescit. 



17. Peucedanum Silaus. Per manus D" Jaequin semina Tibi olim misi 

 sub hoc titulo: an Apium montanum folio tenuiore C. Bauh.? Hoc syno- 



') Linnaei, Mant., II, p. 342. 

 ^) Ibid., II, p. 348. 



') Conf. C. Linnaei, Epist. ad Jaequin., edidit Schreibers, Vindob. (1841), p. 31. Est 

 Bupleurum falcatum L., Spec. plant., ed. 1, p. 237; ed. 2, p. 341, 



63* 



