478 Carolns de Flatt. 



nimon junctum deinde tuo Seseli elato inveni in Sp. pl. pro planta Austriaca; 

 unde conjeci, eam mihi non esse ignotam. Nunc autem fateor errorem meum. 

 lila, cujus semina dedi, eerte nihil aliud est, quam Seseli praiense Eivini, et 

 Dillen., Giess., p. 120, Saxifraga Änglica. faeie Seseli pratensis T^&ji, Syno^^s., 

 Seseli Selinoides Jacquini, Enum., ob similitudinem cum Seselino palustri. Quo 

 jure hanc Umbelliferam ad Peucedaniim referat D"» ab Haller in Hist. Helv., 

 Nr. 797 videat sibi. Cranzius hie non de Selino, sed de Peuceäano locutus 

 erat. Nee enim similem ullani Peucedani speciem existere auturao, praeter 

 Feucedanum Alsaticum, qiiod per Austriam in locis siccis magis quam in humidis, 

 et praecipue inter vineas montauas crescit abunde, ita ut si qua talis vinea 

 derelicta fuerit, statim haec planta eam oecupet totam, modo major, modo 

 minor, forte a nostratibus, aliisque cum Pseudo-Peucedano isto Silao, sive 

 Seseli pratensi antiquorum, Riviui, Raji et Dillenii confusa. Nam etiam 

 hujus Seseli pratensis flores, quo magis solum est humidum, eo magis flavescunt, 

 in sicco candicantes. Cultum ad eam excrescit altitudinem, quam habuit in 

 horto tuo. Sed folia sunt sature viridia, nee nisi forte rore matutino glauca : 

 radix profunda, perennis. Tuum Seseli elatum hoc esse Seseli pratense, nemo 

 praeter me facile scire potuisset. Sed quemadmodura erroris auctor fui. ita 

 etiam veritatis restauratorem me esse decet, nee errorem fateri pudet. 



18. Seseli pumilum. Foemina, habitu magis patulo facile distinguenda. 

 interdum habet antheras perfectas, nee tamen semper, adeoque polygama. Sed 

 germen imperfeetum in mare semper aboritur. ^) Ceterum Omnibus notis con- 

 veuit cum Pimpinella, et quantuinvis nimiam varietatum credulitatem abhorream, 

 suspicior tamen, Pimpinellam glaucam ab hac non esse valde alienam; magnitu- 

 dine enim variat a digitali ad semipedalera et ultra. Seseli glaucum cum nnnuo, 

 et montano miscet Hallerus in Hist., Nr. 762. Annimm sine dubio intelligit, quod 

 forte bienne est. Montanum non novi. Sed glaucum est certissime Peucedanum 

 Pannoniciim Clusii, a Seseli annuo. quod ille etiam varietatum nimis credulus. 

 cum Hippomar athro, seu sua Saxifraga Pannonica, conjunxisse videtur, longe 

 diversum. 



19. Chaerophyllum temiüum. Pro hoc icon Moris. a Te citata adeo mala 

 €st, ut ad cognoscendam plantam plus noceat, quam juvet: melius illam describit. 

 Paulo magis commoda est icon Tabernaemoutani, saltem quoad folia. Ceterum 

 umbella hujus in omen, saltem adultiore statu erectior et strictior est, quam in 

 aliis Chaerophylli speciebus. Ad Chaerophyllum hirsutum potius pertinet, quod 

 hie de umbellis nubilibus dictum fuit. Ejus varietatem minorem montanam 

 olim D"' Jacquin pro CJiaerophyllo temulo habuit, et inde forte natum est hoc 

 aequivocum, jam etiam ab Hallero in Hist post Te, et juxta icouem Tabernae- 

 moutani receptum. In Ch. temulo radii umbellae versus centrum veluti in 

 conum, vel cuueum constricti sunt, qua nota eam stirpem praecipue dignosco. 

 Icon Tabernaem. forte ad Chaerophrßlum hirsutum spectat. Sed femMZi vera 

 icon desideratur, nisi sit apud Petiverium, vel Rivinum, quos jam non habeo 



') Linnaei, Mant., II. p. 357. 



