484 Carolus de Flatt. 



Ex mea opinioue omnes Tetradynamae suut unius generis naturalis, quovis modo 

 artificiale determiuate distingueudae. Sed si distiugiiendae, cur Bunias, Cramhe, 

 et Isatis ad Siliquosas potius, quam ad Süiculosas pertineut? Cramhe hispanica 

 saiie in ordine Siliquosarum absconditur, nou revelatur, et ab oraoibus iuter 

 Süiculosas frustra quaeritur; ideo etiam a D° Jacquin pro nova specie Myagri 

 edita. Anastaticae Sijriacae ramulum hie jungo cum fructu.^) Icon Bocconii 

 in Mus., Tab. 98 bona est; meliorem tarnen mox dabit Jacquin. A definitione 

 Anastaüca magis aliena est haec species quam ulla alia. Quare Cranzius noster, 

 se Änastaticam Hierechuntinam nunquam vidisse satis prodit, cum contendat, 

 ejus esse meram varietatem. Sed ille etiam in prima Editione suae Materiae 

 Medicae oleum Olivarum parabat ex Eleagno Linnaei. Multas tarnen plantas 

 recte descripsit iste uostri aevi Mattbiolus Pardaliauches, haud ubique 

 contemnendus. f Yide folium auuexum. 



') Conf. C. Linnaei Epist. ad Jacquin., cdidit Schreibers, Vindob. (1841), p. 116. 



f De Anastatica Syriaca sie ratiocinor: Aut Silicula retusa, margine coronata, constituit 

 Genus Anastaticae, aut non constituit : si ita, Anastatica Syriaca, bactenus sie dicta, non est Ana- 

 statica; siD minus, Anastatica Hierechuntina non magis est Anastatica, quam Syriaca, vel quaelibet 

 alia speeies Alyssi Tournef ortiani, et aut omnia Alyssa sunt Anastaticae, aut omnes Anastaticae 

 sunt Alyssa. Si, inquam, singularis illa forma pedis biungulati pecoris in fructu Anastaticae Hiere- 

 chuntinae non obstat, quo minns Anastatica Syriaca, fructu plane dissimili, qui caput aviculae simu- 

 lat, tarnen ad unum et idem genus subalternnm pertineat, eadem forma pedis biungulati pecoris nee 

 obstat, quo minus Anastatica Hierechuntina simul cum Syriaca pertineat ad genus Alyssi, vel, si 

 mavis, ad genus Myagri; quin imo, ad genus cnjuseunque Tetradynamae, saltem Siliculosae. Qui 

 itaque Änastaticam Syriacam cum Hierechuntina conjungeret, quam masime omnia genera subalterna 

 hujus Classis, distinetionumque limites genericos destrueret, proinde meam confirmaret opinionem, 

 omnes Tetradynamas unins esse generis naturalis, non nisi in species ex differentiis speeificis distri- 

 buendi ; cum minus inter sc differant, quam varietates putatae Medicaginis polymorphae, aut species 

 Valerianae. Simul ex forma fruetns, et babitus aliqua similitudine in aliis partibus, genera velle 

 eombinarc, idem est, ac si quis vcUet Valerianam Sibiricam cum Scabiosis eonjungere, aut ex ungula 

 pecoris facere Caput Avis. Genera ante species certo statuenda, adeoque non vage, et indefinite, sed 

 aut certis notis distingnenda, aut nota communi conjungenda sunt: quod ad distinctionem unius pro 

 ratione sufficiente assumitur, etiam in alio pro ratione sufficiente haberi debet, et quod non sufficit 

 in nno, nee sufficit in altero. Quae sunt aequalia uni tertio, inter se sunt aequalia, et vicissim. 

 Nisi priucipia Philosophiae ad Scientiam Botanicam valeant, disputabitur aeterne de lana caprina, et 

 de entibus rationis ; tum maxime, cum ex uno genere naturali plura facere contcndamus, quae sine 

 certa lege ab ingenio et arbitrio nostro pendeant. Diversitas formae et structnrae in fructu, pro Classe 

 Tetradynamiae, distinctionis lex erit, si ulla. 



Ne vacua relinquatur baec pagina, de Lichenihus panca addere iucidit. Speciem Tibi exbibere 

 poterit Dus Ferber a me acceptam, quam pro Lichene nivali habueram, ille autem eam non esse 

 asseruit. Quae Tibi sit scire optarem : Nam speciebus, et nominibus tnis ita assuefactus sum, ut vege- 

 tabile, quod in tnis non reperitur, a me quasi pro nibilo habeatur. Pulcherrimum est illud, de quo 

 loquor, modo plane candidum, modo nonnihil sulpbureum, velut Porcellana Saxonica; ceterum defi- 

 nitio 7iivaUs illi posset convenire et provenit in Saxis. Praeterea apud nos in arboribus Sylvarum 

 vulgaris est Liehen, cui optime convenit definitio Lichenis glauci: sed gummeum illum splendorem, 

 quem illi tribuit post Dillenium Dus ab Haller, non percipio, nee unquam etsi i. caperatum ille 

 plernmque socium, cum scutellis praeter farinam in margine inveni. Nescio etiam, quomodo a Liche- 

 noide cumatili, Dillen., Tab. XXVI, Fig. 09, quod in tuis non ofFendo, difterat. Icon Vaillantii 

 Tab. XXI, Fig. 13, videtur ad glaucum pertinere, et melius exprimit illum, quem pro tali habeo, quam 

 Dillen. Tab. XXV, Fig. 96. Liehen Ftdmonarius mihi videtur esse omniura masime coriaceus, adeo- 

 que ad eum ordinem spectare, in quo militat Liehen caninus. Lichenem, qui Lichenoides Dillen., 



