486 Carolus de Flatt. 



calyces sunt arcte et glomeratim sessiles, angulis ramorum velut iunati. Est 

 itaque Platyphyllos Eenealmii, quam ab ejus Hevieriäe, quae yestra est, 

 certissime credo diversam. et Eenealmii ieones etiam in foliis aliquam mon- 

 strant differentiam. Quercus Cerris apud nos est vulgaris. Pinum si/lvestrem, 

 conis biennibus terminalibus, etiam a Pinn Genevensi, Job. Bauh., conis anuuis 

 lateralibus, puto satis differre. Discrimeu me docuit ipse babitus et facies 

 arborum, in eodem saepe loco nascentium. Eeliqua didici non a Botanicis, sed 

 a Eusticis, et Venatoribus, eosque vera dieere comperi. Hodie 3hiscos et Fucos 

 accuratius distinguimus, quam Quercus et Prnos. 3ft(scus quidam atitheris 

 lateralibus plane foret alius geiieris, quam Muscus antheris terminalibus. Pinus 

 fructu annuo laterali habetur pro varietate Pini fructu bienni terminali. 



48. Bryonia alba. Non alia, quam dioica, baccis rubris, in Austria, nee 

 in Helvetia, teste Hallero, nee in Italia, teste Pontedera, invenitur, nee alteram 

 monoicam, baccis nigris, uuquani vidi. ^) Folia nostrae bie jungo, quae scabra 

 sunt, angulata potius quam palmata, varia tarnen saepe in eadem stirpe. Ieones 

 Fuclisii etDodouaei ad hanc pertinent: alterius ieon desideratur. Millerus, 

 capram et caulem, ut ajunt, salvare cupiens, faeit plantas juniores dioicas, 

 vetustiores mouoicas. Si hoc est, nulla invenitur vetusta in Austria, Helvetia et 

 Italia. An ergo ea, quae habet baceas nigras, etiam dioica, dum junior? Miller 

 saepe id videt, quod vult, et non videt, quod se non videre putat. Hoc doleo, 

 nam ieones ejus pleraeque sunt egregiae. Pictori, atque Botanico, quid libet, 

 audendi non hie fuit aequo potestas. Tamen etiam Pictor falsus fuit in petalis 

 integris Rudbeckiae hirtae. 



49. Dryas pentapetala. Ex Alpibus Carpaticis allata mihi fuit planta, 

 quae utrum sit Dryas pentapetala, an Geum reptans, neseio. Id autem eertum 

 est, pro Caryophyllata pentaphyllea, Joh. Bauh., Hist., 2, p. 398, nullam posse 

 allegari figurara, cum nulla adsit, et ipse Bauhinus expressis verbis ratiouem 

 dicat, cur figuram oramisit. 



50. Mespilus Canadensis. De hac arbore nihil affirmo. Cultam tantum 

 et insitam aliquam vidi, quam haue esse existiraavi: forte eiTaverim. Eandem 

 arborem D"" Jaequin Crataegum punctatam fecit in opere nuper edito, quod 

 inscripsit „Hortum Botanicum Viudobonensem". 



51. Adianthum novum Breynii. Est Äsplenit species. Ieon Breynii 

 egregia; etiam Plukenet Tab. LXXIII, Fig. 5, non mala. Est Asplenium 

 Halleri Hist., Nr. 1690. 



52. Filix, Plukenet, Tab. 179, habet frondem simpliciter pinuatam: 

 Tabula autem 180, Fig. 1 frondem bipinnatam. Sic etiam plantae, quas bis 

 figuris similes possideo: ac prior quidem ieon pro simpliciter pinnata melior est, 

 quam posterior pro bipinnata: nam pinuulae Pulypodii aculeati non ita remotae 

 sunt. Pro hoc bona est ieon Moris. S. 14, Tab. 3, Fig. 15. Potius crederem 

 priorem Plukenetii iconem, et meam plantam pertinere ad Polypodium 

 Lonchitidem, nisi sit siugularis species hujus, vel alius generis, ut mihi videtur. 



1) Linnaei, Mant., U, p. 498. 



