Mygind, Olpserrationes Critieo-Botanicae. 487 



Polypod. aeuleatum et Lonchitis, facie solita, ambo alias inveuiuntur in Austria, 

 et mihi non sunt ignota. 



53. Polypodium cristatum omnino est tripinnatum, nee subbipinnatum. 

 Sic etiam folia infima in icone Pliikenetii. Vid. Haller, Hist., Nr. 1705. Sed 

 hujus niüla, quod sciam, exstat figura apta, nee faeile exstabit: nam frondes ex 

 eadem radice mere luduut, inferne tarnen semper tripinnatae. Morisonii S. 14, 

 Tab. 3, Fig. 11 yix poterit huc referri, eandemque ad Polyp. Filicem foeminam 

 retulit Hallerus, quamvis neque huic satis conveniat. Lubentius crederem, 

 Fig. 7, seu Filicem möllern etc., aliquomodo simulare Polyp, cristatum. Poly- 

 podium seu fragile, seu Begium, illud uempe, quod Austriacum est, et haetenus 

 habuimus pro fragili, satis bene exprimitur a Morisonio S. 14, Tab. 4, Fig. 28. 

 Polyp. Dryopteris autem optirae S. 14, Tab. 4, Fig. 19. A Polypodio Phegopteri 

 ego excluderem binas Morisonii S. 14, Tab. 4, Fig. 17, quarum priori 17 tantum 

 ad Acrosticum Thelypterin bona est. Pro Polyp. Filice foemina illud habeo, 

 quod egregie exprimitur ieone Moris. S. 14, Tab. 3, Fig. 8. Hane icouem sine 

 dubio intellexit Hallerus, cum citaret Plukenet: Tab. 180, Fig. 4, et, ut dicit, 

 melius 8. Nam apud Plukenet: in ea Tabula nulla est Fig. 8, Auetores, nescio 

 quo fato, saepe id agere videntur, ut plantae coufundantur. Polyp. Bhaetiei 

 quis nobis monstrabit ieonera, vel veram differentiam? Filices Tp&uc&s 

 habemus in Europa, nee tarnen determiuatas. Nonnullas possideo, quas ad tuas 

 non valeo reducere; Americanas etiam aliquot, quas minus curo, et inter has 

 aliquam, quae ieone Plukenet, Tab. 30, Fig. 2, designatur: Polypodium est: 

 an Polypodium unitum? sed hirsutiem in eo nullam percipio: similitudinem 

 tamen etiam aliquam habet cum ieone Plukenetii Tab. 244, Fig. 1. Botanieis, 

 et mihi ipsi vellem hanc legem imponi, ne ullam plantam Indicam tangerent, 

 donec Europaeas certas reddiderint, ne fiat aliquando, ut Americani nobis palmam 

 Florae praeripiant, et Novi Mundi stirpes melius eognoseant, quam Antiqui Orbis 

 Coloni suas. 



54. Hypnum abietinum. Nulluni vegetabile in Austria magis abundat, 

 quam Muscus, qui optime declaratur Vaillautii Bot. Paris., Tab. XXIX, Fig. 12, 

 et Dillen. Sylv., Tab. XXXV, Fig. 17, in ineultis, aprieis praecipue, et in ipso 

 glareoso Suburbiorum vallo reperitur ubique. Sed ego jam per sedecim annos 

 floreseentiam ejus frustra quaero, et ad quaerendum omnes, qui Floram nostram 

 eolunt, exeitavi. Vaillantio est Muscus palustris, foliis et flagellis rigidiusculis, 

 seminibus in foliorum alis, p. 141. Dillenius eundem Museum sine flore et 

 fruetu exhibuit. Haller o in Hist. est Hypnum Nr. 1762. Sed etiam illi, qui 

 olim in Enum. Helv. cum Hypno Crista Castrense confuderat, nunc floreseeutia 

 ignoratur. Morisonius illum non in paludibus, nee in sylvis Abietinis, sed, ut 

 ego, in siccis, et aprieis offendit, etsi oecupet omne solum; nee ille de flores- 

 centia quidquam addit. D"^ Seopoli mihi aliquando Museum pro Hypno Äbie- 

 tino exhibuit cum flore vel fruetu, qualem illi tribuit; sed hie certe non erat: 

 uec tarnen edisseram, qualis fuerit: aeeedebat ad H. praelongum. Nubem pro 

 Junone saepe amplectimur. leon Vaillantii Tab. XXIX, Fig. 12 loquitur: ipsum 

 Vaillantium, vel Editorem operis ejus deeeptum fuisse, et diversas miscuisse 



