Mygind, Observationes Critico-Botanicae. 489 



et ideo illud, antequam iu Syst. Nat., Edit. 12, inter surculos vagos invenirem, 

 in meis roposueram siib hoc titulo: Hypnum 24 Dillenii, an Linnaeo H. 

 Scorpioides varietas? et sane ad hoc propius, quam ad lucens et unclulatum ac- 

 cedit. Hypnum aduncum plerique ex tua determinatione cum Cupressini varie- 

 tatibus coufunduut. H. Sciuroides et pilaceum ex unico surculo tereti, etiam in 

 siccis speciminibus, uon ex surculis coufertis agnoscitur. Hypnum cuspidatum 

 cuspidem tantum habet teretem; folia sunt exstantia, ut dixit Dillenius: nee 

 Hyp. curtipendulum et riparium inter surculos teretes exspectarem. Ab Hypno 

 rutahulo distiuctae species sunt Hypnum dentatum et ruscifolium Dillenii 

 Tab. XXXVIII, Fig. 30 et 31, quae quidem Hallerus in Hist., Nr. 1731 con- 

 juugit. Sed Dillenio, etsi unico testi, plus quam semiplenam fidem habeo et 

 de ruscifolio, foliis gibbis, et concavis, cuius speeimina hie addo, Te judicem 

 facio. Vix illud aquaticum est, quod D"^ Weiss iu supero opusculo rusciforme 

 vocat. Hypnum Halleri Hist., Nr. 1742 sine dubio est distincta species. 

 Hypnum autem ejusdem Nr. 1761, verum esse Hypnum dubito. Habitu quidem 

 nonnihil ad praelongum accedit, sed propius ad Fontinalem antipyreticam. Enim 

 vero hac ipsa Hall er o Hypnum est; et sit, modo per aliquem ordinem Muscorum 

 possit reperiri. De reliquis Museis, si magna licet componere parvis, praestat, ut 

 Sallustius de Carthagine, taeere, quam pauca dicere. Dillenii speciebus omnibus 

 ejus ordine dispositis si tua auctoritate nomina appellativa fixa imposueris, nihil 

 habebo, quod ultra desiderem. 



55. Acrosticum Thelypteris, mea opinione, melius stabit inter Acrostica, 

 quam ad meutern Halleri inter Polypodia: nam fiuem fructifieationis magis 

 considero, quam initium et in omnibus Acrosticis, ut fructificatio ab aliquo in- 

 cipiat puncto, necesse est. Hie iterum uumeros erroneos citationibus Joh. Bauh. 

 et Plukenetii affigit D"*^ ab Haller, et sie fere ubique, nee ullibi sibi constat 

 in numeris et nominibus. In quolibet ejus opere, et in qualibet pagina ejusdem 

 operis, quoties recurrit aliqua Planta, toties aliud sortitur nomen, ut ne quidem 

 in eodem textu, quid sibi velit, scire possit. In omnibus tarnen suis libris Bota- 

 uicis pro Pediculari sylvatica citat Pedicularem minorem Eivini, quae apud 

 Eivinum uulla adest. Sic otium, quod aliorum festinatio et incuria lucratur, 

 amittimus. Nihil magis nocet studio Botanices, quam vaga ista nomina, quibus 

 nounuUi contendunt, ipsas stirpium descriptiones includere. Hoc mihi idem esse 

 videtur, ac si quis vellet imaginem Petri vel Pauli in his nominibus contem- 

 plari. Aeterna tua laus erit, nomiua fixa plantis imposuisse, id tantum cavendum 

 esse censeo, ne ipsum nomen inducat in errorem. Quod eo minus faciet, quo 

 minus ad definitionem rei trahatur, et quo minus fuerit hieroglyphicum. Planta, 

 quae non fuerit baptisata, non intrabit in Eegnum vegetabile. 



56. Asplenium Ceterach etiam mihi semper visum est ad Acrostica perti- 

 nere, sicubi haec genera distinguenda sint. Nam et Filices omnes unum con- 

 stituunt genus naturale simplieissimum, unde fit, ut quo magis in his multipli- 

 centur genera, eo magis confundantur species, cum praetextu diflferentiae genericae 

 specifica negligatur, vel proponatur indagata. Eandem ob ratiouem me uon mo- 

 rantur subtilitates Hallerianae circa Hypna et Brya. Illud, quod hie includo, 



