Mygind, Observationes Critico-Botanicae. 083 



2. Salviam uullam novi, quae cum Barr., ie. 187, et Tua descriptione 

 Disermatis satis conveniat; hinc mihi manet dubia. 



3. Iiiter Bosas, quas misi, fuisse recordor Eosam pumilam Clusii, cujus 

 S])ecimeu non potuit noii totam exhibere stirpem, plerumque unifloram. 



4., 5., 6. Inularum Austriacarum species hae sunt: Oculus Christi, Bri- 

 tannica, Dysenterica, Pulicaria, Salicina, Hirta, Germanica, et Ensifolia. Ignota 

 plane mihi est I. odora. Squarrosam putavi me aliuude habere, plautam scilicet, 

 cui aliquomodo conveniret icon Pluken., Tab. XVI, Fig. 1, quae citatur in Sp. pl. 

 Sed cum in litteris nunc adducas ejusdem Tab. Fig. 2, novae mihi oriuntur 

 tenebrae. Plantam istam mittere non potui, cum unicum haberem specimen. 

 Harum, aliarumque plurium stirpium differentia specifica consistit in textura, 

 forma, habitu, et proportione partium, quae vix nisi plena descriptione, et bonis 

 iconibus exprimentur. Hac methodo plantas Austriacas aliquando vindicabit 

 Jacquinus noster, si meum consilium sequi pergit. Inulam Britannicam pessime 

 pinxit Oederus in Flor. Dan. t'oliis omuibus lata basi ad caulem sessilibus. 

 Inferiora semper sunt petiolata, seu in petiolum louge decurrentia; qua nota 

 differt a multis aliis, calyces autem praecipue ab I. Oculo Christi. Inula hirta 

 plerumque est caule unifloro, sed si ramos aliquando emittit, illi florem prima- 

 rium crescendo tandem superant. Inula ensifolia saepe est multifiora, ut ex speci- 

 minibus cernere potueris, etc. Verbo dicam: ad cognoscendas et distinguendas 

 plantas vasti generis, nee satis certi, plura requiruntur, quam, quae solo nomine 

 definitive contineri possint. Tria sunt necessaria: nomen appellativum imnmta- 

 bile, succincta descriptio, quae sit loco demonstrationis, et bona figura, quae vim 

 et claritatem verbis addat. Haec est Methodus Mathematica, sine qua res adeo 

 problematicae demonstrari nequeunt. 



7. Canipanula sub nomine Echioides in Tuis speciebus nuUa est. Dedi 

 forte illam, quam hie pro C. Sibirica habemus, vel forte Alpinam, vix Thyrsoidem. 

 Per omnia obsecro, ne ad imitationem Halleri nomiua mutes. Tua mihi sunt 

 Sacra et sancta! Tibi erit jus nominandi, sed non destituendi! 



8. Bosa Eglanteria omnium certe diversa est a Bosa lutea. Vid. nunc 

 etiam Murray, Prodr. Gott., p. 159. In foliis luteae, quae potius glauca quam 

 rubiginosa sunt, ego nuUum percipio odorem. Origo multorum malorum fuit 

 varietatum credulitas. Utcunque fuerit, Eglanteriae antiquorum non possunt 

 simplieiter tribui üores lutei. Sed, si sunt varietates, variat floribus luteis, et 

 purpureis, ^) multo miuoribus, foliis glabris et rubiginoso-glandulosis, inodoris 

 et odoratis, germinibus globosis, et ovatis etc.^) 



9. Geranium hoc vix unquam inveni magis pusillum, quam specimen, 

 quod misi. In foliis nihil video lineare acutum. Icon Vaillant. Par., Tab. XV, 

 Fig. 1, quae relata fuit ad rotmidifolium, pro nostro bona est foliis et flore. 

 Flos autem plerumque purpureus, coeruleum nondum vidi. 



10. De restitutione Veronicae fruticulosae gaudeo.^) 



') Linnaei, Mant., II, p. 3yu. 



2) Ibid., p. 565. ä) rbid , p. 316. 



