376 G us T. G A BU. HÂLLSTRÔHT 



couvcnii, ut ccrlo iiide coucliidere queaiims, uuUaiu iuiervallo ho- 

 luni 90 anuoruin iu Finlaadia auiaiadverlendani indolis mulalio- 

 neiii adfuisse, ideoque aoomalias aliunde uobis offensas defeclul soli 

 numerosioruni observationuni deberi. 



Series tandem allala summte annuœ observalionum Austio- 

 Fiulandicarum promlscua aj)j)ariilouum tani frequciilioruiu quam 

 ranoruiu iutervalla osteudit, quod quidem in synopsi Tab. I picta, 

 ubi annis currenlibus, in linea abscissarum designatis, lespoudeut 

 ordinatse orthogonales, quarum longiludo summam apparilionum 

 aurorse annuara respective prsebet, cooimodisslme exponitur. Lucu- 

 lenter inde apparet, varlabilem omnino inlra hos 96 annos prœ- 

 terlapsos Iiiisse frequeutiam eandein, cujus vero varialiouis legem 

 liinc eruere frustra teutares. Ad indagandam uaturam phaenomeui, 

 cujus periodi, si aliquse adsuut, non nisi posl peracta plura decen- 

 uia ahsolvunlur, longioris temporis serie observaüouuiii opus sane est. 



