— 7 — 



Hieruit is te zien, dat heL beendermeel, waarvan de werking bij de eerste 

 proef niet te merken was, nu een nawerking vertoond heeft; dat het su- 

 perphosphaat, hetwelk bij de eerste proef de sterkste werking vertoonde, 

 ook nu de sterkste nawerking vertoond heeft; en dat het phosphorzuur van 

 de Perlis-guano en van het thomasphosphaat weinig gewerkt hebben. 



Dat het beendermeel nu nawerking vertoont, is niet bevreemdend, wel 

 echter, dat de 2 het laatst genoemde phosphaten zulk een geringe nawerking 

 hebben laten zien. 



De oorzaak daarvan zou kunnen liggen in de verandering, die gebracht 

 werd in de stikstofmest. Bij de eerste proef werd toch ammonumsulfaat 

 gegeven, waarvan bij het opnemen van de stikstof, zwavelzuur achterblijft, 

 dat, zooals men in Europa meermalen heeft kunnen vaststellen, in staat is, 

 moeielijk opneembare phosphaten opneembaar te maken. Bij de tweede 

 proef werd kalksalpeter gebruikt, een verbinding, waarvan kalk, een base, 

 achterblijft, als de stikstof door de plant wordt opgenomen. Kalk kan die 

 gunstige werking op de phosphaten niet uitoefenen; eerder zal zij de op- 

 neembaarheid ervan verminderen. 



Hierna werd de proef nog eens herhaald. 



13 Maart werd het zaad uitgelegd; 17 Maart werden de plantjes zichtbaar. 



25 Maart werd bij elk plantje gestrooid in een gootje er om heen 3 gr. 

 kieseriet, 4 gr. kaliumsulfaat en 5 gr. zwavelzure ammonia. 



30 Maart had de eeiste aanaarding plaats en 8 April de tweede. 



Op 15 April verschenen de eerste bloemtrossen en werd 23 April de 

 tweede bemesting, bestaande uit 5 gr. zwavelzure ammonia per plant gege- 

 ven. Op 3 Juni werd geoogst. 



