WERKING VAN PHOSPHORZUURMESTSTOFFEN BIJ MAÏS. 



Veld I. 



20 , 10 



19 



18 



17 



Als plant werd gebruikt een van de maissoortcn. 

 Het veld was verdeeld, zooals het schema aaangeeft. 



Een vergelijking werd gemaakt met het phorphorzuur 

 van beendermeel, dat van superphosphaat en van tho- 

 masnieel. 



Het beendermeel bevatte 4.2 pCt. stikstof en 24.6 pCt. 

 phosphorziiiir; het superphosphaat 39.9 pCt. phosphorzuur, 

 het thomasphosphaat 20 pCt. phosphorzuur en de Perlisguano 

 16.4 pCt. phosphorzuur, 0.4 pCt. stikstof als ammoniak en 

 0.5 pCt. stikstof als salpeterzuur. 



De verschillende veldjes kregen de volgende bemestingen. 



Alle kregen per plant 3 gr. Magnesiumsulfaat en 4 gr. 

 kaliumsulfaat, en verder 

 No. 1,6, 13, 17 30 gr. beendermeel 



2. 7. 14. 18 18.5 gr. super en 6.3 gr. Z. A. 



3, 8, 15, 19 45.2 gr. Perlisguano en 4.5 gr. Z. A. 



4. 9, 12. 20 36.9 gr. thomas en 6.3 gr. Z. A. 



5, 10, 11. 16 6.3 gr. Z. A. en 5 gr. CaCOs 

 Per veld werden 25 plantgaten (2X2 voet) gemaakt en in 



elk 2 zaden uitgelegd, dadelijk na het bemesten. 24 Juli 

 werden de zaden uitgelegd, 20 Augustus werd aangeaard en 

 17 Uctober geoogst. 

 Üe oogst werd versch. en daarna in de zon gedroogd gewogen. 

 Om te zien, of het product werkelijk droog was, werd na 8 dagen drogen 

 nog eens gewogen. Het verschil met de vorige weging was gering. 



