CONCLUSIES. 



De gedurende twee jaren genomen bemestingsprueven 

 hebben de volgende resultaten gegeven. 



I. Bij mais vertoonde het phosphorzuur van dnbbelsuperphos- 

 phaat de dubbele werking van dat van thomasphosphaat 

 of Perlisguano (Verslag 1911 blz. 17 ). 



II. Bij mals was het phosphorzuur van beendermeel ongeveer 

 even goed opneem baai' als dat van dubbelsuperphosphaat, 

 terwijl de stikstof van het beendermeel moeilijk opneembaar 

 bleek te zijn (Verslag 1911 blz. 17). 



III. Mais is gevoelig voor phosphorzuur; stalmest werkte niet 

 veel (Verslag 1911 blz. 17, verslag 1912 blz. 44). 



IV. De proeven met cassaven wezen uit, dat deze planten vooral 

 voor stikstofbemesting gevoelig zijn (Verslag 1912 blz. lö). 

 Het uitstrooien van de meststoffen over het geheele veld 

 had beter effect dan het bemesten in een cirkeltje om den 

 stek heen. 



V. De gebruikte katjangsoorten bleken zeer dankbaar voor 

 stalmest- of boengkilbemesting (Verslag 1912 blz. 25 en 81). 



VI. In 't algemeen waren de katjangsoorten gevoelig voor phos- 

 phorzuurbemesting (Verslag 1911 blz. 33 en 40), 1912 

 blz. 25). 



Vil. Bij geen der genomen proeven bleek het toevoegen van 

 organische stoffen, stalmest of boengkil, aan de kalibemesting, 

 een beter effect van deze laatste te veroorzaken. 



Vil. Van de gebruikte planten schijnt alleen sereh (Andropogon 

 Nardus) gevoelig voor kalimeststoffen te zijn. 



