WETENSCHAPPELIJKE TAPPROEVEN. 



Be lüijze van werken. * 



Het verschil tusschen de gevolgde wijze van weikon en die, 

 welke in de praktijk toegepast wordt, bestaat voornamelijk daarin, 

 dat bij deze proeven steeds tusschen twee evenwijdige lijnen getapt 

 werd en niet een bepaald gedeelte van den stamomtrek werd 

 weggesneden, zooals men in de praktijk gewoon is. 



Het voordeel van deze wijziging is, dat de lengte van de 

 snede, wanneer haar richting niet verandert, constant blijft, terwijl 

 in de praktijk die lengte steeds grooter wordt. Voor het vergelijken 

 van de opbrengsten is het constant zijn van de snede een groot 

 voordeel. 



Het uitzetten van de taplijnen op de boomen had op de 

 volgende wijze plaats. 



Door middel van een met vochtig zwartsel besmeerde draad 

 (sipatan) werden de lijnen in de gewenschte richting op den boom 

 aangebracht. Was de teekening goed, dan werd zij met een tapmes 

 oppervlakkig ingesneden. 



Om te zorgen, dat de richting van de snede gedurende het 

 tappen zoo min mogeUjk wijziging zou ondergaan, werden op de 

 tapvlakken een aantal oppervlakkige sneden, evenwijdig met de 

 richting der tapsneden aangebracht. Behalve dat hierdoor de tapper 

 de juiste richting beter kan houden, maakt het ouk de controle 

 veel gemakkelijker. 



De goten werden wat dieper ingesneden; steeds echter w^erd 

 er voor gezorgd, dat geen melksap uitvloeide. Te ondiep insnijden 

 van de goot, maakt dikwijls dat de gestolde caoutchouc er moeilijk 

 uit te verwijderen is, telkens bij het uittrokken afbi-eekt, terwijl 

 wanneer de goot iets dieper aangebiacht woi'dt, door de kurklaag 

 heen, zoodat de onderlaag glad is, de caoutchouc gemakkelijk als 

 een lange draad verwijderd kan worden. 



Steeds werd waterspoeling toegei)ast, uitgezonderd bij die 

 proeven, waar het tegendeel vermeld is. De tapper bracht het 

 waXer met een bamboekwastje op de snede. 



