INLEIDING. 



Zooals bekend is, is door Marker en anderen een praktisch 

 gemakkelijk uitvoerbare methode voor de bepaling van het zet- 

 meelgehalte in aardappelen uitgewerkt. Volgens hun onderzoek 

 bestaat er een bepaalde verhouding tusschen het soortelijk gewicht, 

 het gehalte aan droge stof en het zetmeelgehalte i) bij aardap- 

 pelen, zoodat men door een eenvoudige bepaling van het soortelijk 

 gewicht of wel van het droge stof gehalte van het monster het 

 zetmeelgehalte te weten kan komen. 



Het volgend onderzoek had ten doel na te gaan of dit verband 

 ook bij geschilde cassaven voorkomt. 



De gevolgde wijze van werken. 



Bepaling van het soortelijk gewicht. 



De wortels werden eerst geschild en daarna in schijven van 

 2 vingers dikte gesneden. Het soortelijk gewicht werd vervol- 

 gens op de wijze zooals dit voor aardappelen plaats heeft, bepaald; 

 alleen werd in plaats van 5 KG maar 1 KG van het monster 

 gebruikt. 



Bepaling van het zetmeel- en glucosegehalte. 



Het monster waarvan het soortelijk gewicht bepaald was, 

 werd met een doek zorgvuldig droog gemaakt. Door deze be- 

 werkingen veranderde het gewicht niet merkbaar. Daarna werden 

 de schijfjes fijn gestampt en hieruit een monster van 300 gr. 

 getrokken. Hiervan werd dadelijk een waterbepaling gedaan, 

 terwijl de rest in de zon gedroogd werd. Daar het monster 

 meestal enkele ochtenden in de zon moest liggen, voordat het 

 droog was, werd het 's nachts in een stopflesch bewaard, waarin 

 een weinig chloroform gebracht was. 



Was het monster goed droog, dan werd het nog eens fijn 

 gemaakt, zoodat het geheel door een l.m.M. zeef ging. 



De bepaling van het zetmeelgehalte had volgens de methode 



1). Lunge, Chemisch-technische Untersuchnngsmethoden 1905 III, blz. 499. 



