Wij merken hier op , dat wij deze beschouwings- 

 wijze volgen , zonder haar nogthans voor geheel 

 boven alle bedenking verheven te houden ; men 

 moet dit bij de volgende beschrijvingen, ten ein- 

 de die met onze in het Handboek der Dierkun- 

 de gegevene kenmerken te vergelijken , steeds ia 

 het oog houden. 



Het geslacht Lemur der nieuweren beval meer 

 soorten dan eenig ander geslacht dezer groep. 

 Daarom moeten wij met dit geslacht eenen aan- 

 vang maken , te meer daar de grondvester der 

 dierkundige nomenclatuur, de onsterfelijke Lin- 

 s AEVs , al de hem bekende soorten onder dezen 

 geslachtsnaam zamenvatte. Van de vijf soorten , 

 die LiBHAEüs in de twaalfde uitgave van het Sy- 

 stemanaturae opnoemde, bevat het geslacht Le- 

 mur der nieuweren er slechts drie, terwijl de 

 overige twee tot andere geslachten zijn gebragt. 

 Deze drie zijn Lemur Mongo'z,, Lemur Macaco 

 en Lemur Catta. Latere Schrijvers, Geoffroy 

 Saiht-Hhairk vooral , hebben nog meerdere soor- 

 ten in deze groep aangenomen , waarvan sommi- 

 gen moeijelijk te onderscheiden zijn en veelligt 

 slechts als verscheidenheden kunpen gelden. Er 

 zijn vier kleine snijtanden in de bovenkaak, die 

 in twee paren gerangschikt zijn , zoodat zij in 

 het midden door eene ledige ruimte van elkander 

 afstaan. In de onderkaak zijn vier , bijkans wa- 

 terpas liggende , lange en smalle , digt bij een 

 staande snijtanden ; aan weerszijde derzelven ligt 

 een hoektand , die dezelfde rigting lieeft en alleen 



