vantüus), naar mijne vroeger raedegedeelde aan- 

 teekeningen (1). Al deze soorten behooren in 

 Azië te huis. 



Als derde geslacht moet men Perodiclicus van 

 E. T. Benkbtt beschouwen. Reeds in het ge- 

 slacht Stenops is de wijsvinger der voorste lede- 

 maten kort. Bij dit geslacht is dezelve slechts een 

 kort stompje, zoo het schijnt zonder -nagel; van 

 deze vingerstomp is de geslachtsnaam ontleend (2). 

 Overigens staan de oogen niet zoo digt bijéén dan 

 bij Sienops en er is een staart van middelmatige 

 lengte aanwezig. In de tanden schijnt dit ge- 

 slacht met Stenops overeen te komen. Tot dit 

 geslacht behoort slechts eene soort , welke aan 

 Afrika's westkust leeft ; het is de Poiio van Bos» 

 MAS , waarvan wij later spreken zullen. 



Nog altijd vinden wij hetzelfde aantal tanden 

 en ook slechts geringe wijziging in den vorm bij 

 een vierde geslacht Otolicnus. Deze naam van 

 iLLiGsa vervangt den geslachtsnaam Galago , 

 waaronder GEOFPaor deze dieren vereenigd had. 

 De voetwortel is hier zeer lang door de verlenging 

 van het hielbeen en scheepvormig been {navicu- 

 lar.e) , die even als de twee lange beenderen van 

 den voorarm of de scheen naast elkander liggen. 



(1) E enige aanteekeningen ever hei geslacht Stenops 

 van Illiger en de daartoe behoorende soorten' 

 Tijdschr. voor nat. Gesch. en Physiol. VIII. bl. 

 337—348. 



(2) Van TT^oó; en Jftxnxó; (indice mutilato). 



