10 



Jjcschiijving van BRNr(ETT vol^t , dal de bovenste 

 snijlanden naar de kroonen toe breed worden en 

 dus eene bijkans doorloopende reeks vormen , iets 

 hetgeen wij bij den Indri evenmin als bij den 

 Avahi opmerken. Wij hebben dit dier niet ge- 

 zien ; het is ons alleen uit de beschrijving van 

 Benrett en uit de Ostéograpkie van Ddcrotay 

 DE Blainvule bekend , waarin de schedel Ier 

 zijde (PI. Vlir, fig. 8) benevens de tanden afzon- 

 derlijk (PI. XI , fig. 2) afgebeeld zijn. Deze sche- 

 del verschilt van die van den Indri en Avahi, 

 welke in het Rijks Museum voorhanden zijn , en 

 nog meer van die van het laatste geslacht , wel- 

 ke eene zeer korte en hooge onderkaak en zeer 

 groote oogkassen heefl. Neemt men derhalve den 

 Avahi onder een bijzonder geslacht op , dan moet 

 men dit dier in alle gevalle van dezen Propilhe' 

 cus afscheiden. 



Een zesde geslacht is Tarsius van Storr , Ie 

 Tarsier van Bdffon (XIII. PI. IX.) , welk dier 

 Pallas het eerst als Lemur spectrum, beknopt 

 maar keurig beschreef (1), en alzoo in de Familie 

 der Lemuriden eene plaats aanwees, die hel bij 

 alle latere Schrijvers heeft behouden. Met Olo- 

 lif.nus komt dit geslacht door de groote ooren en 

 den langen voelwortel overeen. De achterpoolen 

 hebben daarenboven een zeer lang dije- en scheen- 



(1) P. S. Palt.as, Novae species Quadrvpedum t Gli~ 

 rium ordine, Eriangae 1778. 4". iu eene aanteek. 

 op p. 275. 



