18 



De voorarm {cubitus) is steeds uit twee been- 

 deren , de ellepijp en het spaakbeen gevormd. 

 De handvvortel bestaat gewoonlijk, gelijk bij de 

 apen, uit negen beentjes, daar er een os inter' 

 medium aanwezig is , hetwelk als een deel van 

 het os capitatum beschouwd kan worden en tus- 

 schen de twee rijen der handwortelbeentjes gele- 

 gen is, tusschen het naviculare en capitatum. 

 Bij den Lichanotus nogtans en den Avahi , van 

 welke ik alleen de schedels kon onderzoeken , 

 wordt volgens Blainville dit ossiculum inter- 

 medium niet aangetroffen (I). Het os pisiforme 

 vormt steeds eene soort vau hak aan de buitenzij- 

 de der voorpooten. 



De achterste ledematen zijn steeds langer dan 

 de voorste. Gelijk wij reeds gezegd hebben, dat 

 het dijebeen steeds het opperarmbeen in lengte 

 overtreft , zoo is ook het scheenbeen bij Lemur , 

 bij Otolicnus en Tarsius langer dan de voorarm , 

 bij Tarsius zelf tweemaal zoo lang. Bij Stcnops 

 gracilis alleen is het iets korter dan de voorarm. 

 Gewoonlijk (bij alle soorten van Lemur, bij Ste- 

 nops gracilis , bij Otolicnus) is het scheenbeen 

 korter dan het dijebeen , in de verhouding van 

 5 : 6 of 6 : 7 , maar ia Stenops tardigradus en 



ö. 546 , 547. Bij een skelet van Lemur Mongoz 

 zie ik als eene zonderlinge anomalie dit gat aan 

 het linker os huineri ontbreken, terwijl het aan dat 

 der regterzijde als naar gewoonte aanwezig is. 

 (1) Ostéographie , p. 22. PI. X, lig. 5. 



