260 



merkt , bestaat ook hier eene geometrische ver- 

 houiiing tusschen de getallen van de in de nog 

 groeijende inlernodia bevatte cellen. Deze is hier 

 zelfs nog meer in het oog vallend , daar dezelve 

 bij vijf internodid vvordt waargenomen , van welk 

 elk ouder ongeveer het dubbele getal cellen van 

 het jongere bevat. Wanneer derhalve 2 voor de 

 rede genomen wordt , dan geeft de berekening , 

 indien het getal in het jongste internodium behou- 

 den wordt : 



welke getallen zeer nabij de gevonden komen. 



Dit leidt tot het besluit , dat iedere cel zich in 

 2 cellen splitst, deze 2 in een volgend tijdperk 

 ieder weder in 2 , dus 4 cellen enz, , en wel zoo , 

 dat telkens wanneer het geheele getal cellen ver- 

 dubbeld is, zich een nieuw internodium ontwik- 

 kelt. 



Hiermede in overeenstemming zijn de lengten 

 der 2 jongste internodia , welke mede eene geo- 

 metrische reeks met 2 als rede vormen* Doch 

 zoodra de cellen zich aanvangen te verlengen , 

 houdt deze eenvoudige evenredigheid natuurlijker- 

 wijze op. Deelt men de cellengten van N°. 9, 10, 

 11 en 12 in elkander, dan verkrijgt men de quo- 

 tiënten 1,41, 1,83 en 1,23, welker gemiddeld 

 verschil 0,09 i». Ook de verlenging geschiedt du» 



