202 



ongpveer de helft der eerste bedraagt. Waar* 

 scliijnlijk slaat deze verscliillende vorm der merg- 

 cellen in een onmiddellijk verband met hel veel 

 grootere groeijend vermogen der hop-interuodia. 



Kernen der mergcellen, 



In het jongste internodium (N°. 14) bevinden 

 zich, wanneer men hel merg overdwars waar- 

 neemt, in de meeste middenste cellen (dus in die, 

 welke bestemd zijn , om spoedig weder te ver- 

 dwijnen bij het ontstaan der holte) geheel ontwik- 

 kelde kernen van kern-ligchaampjes voorzien ; zij 

 zijn doorgaans in het midden , en , zoo als uit 

 overlangsche doorsneden blijkt , op de grondvlakte 

 der cel gelegen. De naar den omtrek toe gelegen 

 cellen (dus die , welke bestemd zijn , zich verder 

 te vermenigvuldigen) yertoonen hier en daar ker- 

 nen , doch van eenen meer onregelmatigen vorm ; 

 zij zijn kleiner en zonder kernligchaampjes. De 

 gemiddelde doormeter is in de tafel medegedeeld. 

 Hier voeg ik er de uitersten der metingen bij. 

 Deze zijn in het jongste internodium 9 tot 12^7 

 mmm. 



In hel volgende internodium (W. 13) zijn niet 

 in alle mergcellen kernen beval ; daar waar zij 

 voorhanden zijn , ontbreekt doorgaans het kern- 

 ligchaampje , vele zijn eenigzins hoekig , alle zijn 

 omgeven door eene fijnkorrelige stof , die ook niet 

 in die cellen ontbreekt, waar geen kernen zigl- 

 baar zijn , en daar somwijlen onregelmatige rond- 



