294 



verdwijnen der sappen uit het middelpunt van het 

 merg ; deze sappen worden door lucht vervangen 

 en de aldaar gelegen cellen houden derhalve op 

 zich te kunnen vermenigvuldigen ; daar de celvor- 

 tning, weldra gepaard met gelijktijdige uitzetting 

 echter in de omringende lagen in de overlangsche 

 rigting voortgaat , zoo wijken de met lucht ge- 

 vulde cellenlagen in die rigting weldra van één , 

 en verwijderen zich gedurende den groei van hel 

 internodium natuurlijkerwijze hoe langer hoe meer 

 van elkander. Indien de mergcellen geringen onder» 

 lingen zamenhang bezaten, zouden zij geheel van 

 een scheuren en er zoude eene doorloopende holte 

 ontstaan, gelijk bij Humulus Lnpulus ; doch de 

 mergcellen in deze plant eenen vrij grooteu za- 

 menhang bezittende, blijven in die rigting veree- 

 nigd , waarin de haar van een scheurende kracht 

 het zwakst is , d. i. in de overdwarse rigting ; 

 terwijl zij in de overlangsche rigting , waar die- 

 zelfde kracht maar met meer vermogen werkt , 

 (omdat in die rigting de cellen zich het snelst ver- 

 menigvuldigen) elkander loslaten. 



Het spreekt van zelf dat hier geene vergelijking 

 tusschen den doormeier van het internodium , en 

 dien der verschillende lagen kan te pas komen. 

 Alleen de onderlinge vergelijking van deze lagen 

 kan tot eenige uilkomsten leiden. 



In het volgende tafeltje is 1°. de verhouding 

 opgeteekend , waarin de merglaag , (d. i. het na 

 de vorming der luchtholte overgebleven gedeelte 

 van het merg , welks cellen sappen bevatten) staat 



