296 



2°, Hiermede geheel in overeenstemming is de 

 verhouding tusschen den doormeter der mergcellen 

 en dien der merglaag , of het aantal cellen in de 

 radiale rigting in deze laag bevat. In de beide 

 jongste inlernodia {N°. 11 en 12) is nog het vol- 

 ledige g( lal cellen aanwezig ; in N°. 10 is dit ge- 

 tal tot f, in N°. 9 tot op de helft verminderd. 

 In de 6 oudste internodia blijft het getal cellen 

 ten naasten bij gelijk; het gemiddelde getal in 

 N°.S, 4en5 is 9,4, dat in N^. 6, 7 en 8, 9,7. 

 Hier neemt dus de radiale doormeter der cellen 

 bij voortduring volkomen in dezelfde verhouding 

 toe , als de merglaag zich te gelijk met de overige 

 lagen in breedte uitzet. 



3''. üaar het getal cel'en, die de merglaag za- 

 menstellen , gedurende de toenemende vergrooting 

 der luchlholte en de daarin aanwezige tusschen- 

 schotten , geéne vermindering ondergaat , zoo 

 \loeit daaruit voort, dat, de genoemde lusschen- 

 schotten eenmaal ontslaan zijnde, er geene nieuwe 

 cellen van de overgeblevene laag in dezelve over- 

 gaan , maar dat de vergrooting der schotten ge- 

 durende den groei der internodia in de dikte al- 

 leen geschiedt door uitrekking en gelijktijdige ver- 

 dunning der cellen-plaat , die ieder luchtschot 

 daarstelt. Daar deze uitrekking echter niet tot op 

 eenen onbeperkten graad kan voortgaan , zoo 



echter weinig te vertrouwen , daar de stengel , op 

 die hoogte zeer onregelmatig van vorm zijnde , 

 geeue uuauwkeurijje metingen veroorloofde. 



