313 



kere hoogte een zelfstandig leven voert , daar men 

 dit , als tegenwoordig vrij algemeen erkend kan 

 beschouwen , en hieromtrent overigens in de inlei- 

 ding reeds het noodige gezegd is. 



Van meer belang is het bewijs , dat ieder jonger 

 iuternodiunï slechts ecne herhaling iu al deszelfs 

 deelen van het vorige is. Ik heb gezegd, dat de 

 onderzoekingen zelve dit bewijs zouden leveren , 

 en zal mij daarom streng aan deze houden. 



Ieder iuternodium bestaat uit een zeker aantal 

 lagen , hel merg , de vaalbundellaag , de bastcel- 

 Jeulaag , de schorslaag enz. ; elke dezer lagen 

 bestaat weder uit een aantal concentrische cellen- 

 reeksea. Men kan derhalve een internodium zich 

 voorstellen als zamengesleld uit een aantal in el- 

 kander geschoven meer ot min kegelvormig toe- 

 loopende kokers , welker wanden door ééne laag 

 cellen gevormd worden, d, i. zoo veel kokers als 

 cellen in de straal bevat zijn. 



Nu hebben alle waarnemingen het bewijs gele- 

 verd , dat het getal dezer cellige kokers in alle 

 internodia van een en denzeifJen stengel hetzelfde 

 is, d. i. dal zoowel in het jongste, pas den knop- 

 toesland verlaten hebbende internodium , als in dat , 

 hetwelk sedert lang opgehouden heeft in de lengte 

 te groeijen , volkomen hetzelfde getal cellen in de 

 rigling van den straal gelegen is. Het eenige on- 

 derscheid bestaat daarin, daf in het eersie de cellen 

 veel kleiner dan in het laatste zijn en dat de cel- 

 wanden zich allengs verdikt hebben , wanneer de 

 lioutvorniing is aangevangen. 



