320 



alleen vergroot ten gevolge van het ontstaan van 

 nieuvve cellen in deze rigting , dan kan ook de 

 verhouding lusschen den radialen en den periphe- 

 rischen doorraeter , d. i. de betrekkelijke vorm 

 der cellen dezelfde blijven, iets hetwelk juist door 

 de waarnemingen geleerd wordt. Houden wij nu 

 daarenboven in het oog, dat er in de jongere in- 

 ternodia eene vrij geregelde toename in het peri- 

 pherisch aantal der cellen wordt opgemerkt, ter- 

 wijl daarentegen in de volwassen internodia der- 

 zelver aantal nagenoeg hetzelfde is , dan mogen 

 wij het hier gestelde voor bewezen houden en de 

 zoo even betreffende den diktegroei geuite stelling 

 ook uitbreiden tot die planten, waar eene peri- 

 pherische celvermeerdering plaats grijpt. 



Aan een en denzelfden stengel zijn de internodia 

 dikwerf van zeer ongelijke lengte , doch het is 

 gebleken , dat deze verschillende lengte niet af- 

 hangt van een verschil in lengte der afzonderlijke 

 cellen , maar alleen van derzelver aantal. Men 

 moet juist daarom aannemen, dat ook in dit op- 

 zigt ieder internodium eenmaal in den toestand 

 van een jonger verkeerd heeft; maar dat ten ge- 

 volge van meer of minder gunstige invloeden de 

 celvermeerdering langer of korter duurt. Neemt 

 men derhalve het gemiddelde getal cellen in de 

 overlangsche rigting van eenige volwassen inter- 

 nodia bevat , dan mag men dit getal als het waar- 

 schijnlijke beschouwen, hetwelk zich in de jongere 

 internodia -zal ontwikkelen. Vooral uiag men zulks 

 doen, indien het eene plant geldt , welker internodia 



