dunner en dunner worden , tot dat zij eindelijlc , 

 wanneer de peripherische groei eenen zekeren trap 

 bereikt heeft, van één scheuren, waarna haar getal 

 eerst afneemt , en zij eindelijk geheel verdwijnen. 



12. Waar gotnkanalen in het merg of de schors 

 gevonden worden ( Tilia), bestaan dezelve reeds in 

 den jongslen toestand van het internodium. Gedu- 

 rende den groei wordt de doormeter der gomkana- 

 len weinig of niet grooter, maar vermeerdert hun 

 aantal daarentegen , zoo lang de overlangsche groei 

 aanhoudt. Doch zoodra deze geëindigd is, begint 

 hun aantal weder te verminderen , en verdwijnen 

 lij eindelijk geheel , ten gevolge van de zich meer 

 ien meer binnenwaarls ontwikkelende vaatbundels 

 en de naar buiten dringende bastcellenlaag. 



I^, Bij stengels, waar zich geene mergholle 

 Tormt, geschiedt de toename in dikte (met uit- 

 zourlering van het collenchym en de opperhuid) 

 alleen door radiale en peripherische uitzeltiug der 

 cellen , en op een later tijdperk door verdikking 

 der celwanden in de houlvormende lagen. 



Bij stengels, waar zich eeue mergholte ontwik- 

 kelt , verschilt het aandeel , dat de peripherische 

 celvorming en de celuilzelting ieder voor zich 

 aan de verdikking des stengels hebben , niet al- 

 leen in onderscheiden planten , maar zelfs in de 

 verschillende celleolagen van eene en dezelfde plant. 

 In het collenchym en de opperhuid heeft de cel- 

 vermeerdering , in de schors en overige lagen de 

 celuitzelling de overhand. 



22» 



