328 



' 14; Het aandeel, 'dat de celvermeerdering en 

 de celuilzelling ieder voor zich 'aan de Terleiio-ine 

 Van het internodium heeft, verschilt mede zeer 

 aanmerkelijk in onderscheidene planten. In het 

 algemeen kan men aannemen , dat , hoe langer de 

 ihtornodia van eenen stengel zijn in verhouding 

 tol deszejfs dikte , des te grooter het aandeel is , 

 hetwelk aan de celvermeerdering moet vrorden 

 toegekend , maar dat daarentegen , naar gelatifj 

 de inlernodia in verhouding tot hunne dikte kor- 

 ter zijn , hel aandeel der celuilzelting grooter 

 ■wordt. 



15, De overfangsche cel vermeerdering en cel- 

 uitzetting geschiedt op alle punten van het inter- 

 nodium Ie gelijker lijd, maar in de nog overlangs 

 groeijende inlernodia , waar celuitzetting plaats 

 heett, zijn altijd de cellen aan 'den top korter, 

 dan die aan de basis , en deze wederom korter , 

 dan de cellen aan den top van het volgende oudere 

 internodium. Wanneer de uilzelling der cellen 

 a:ia de basis reeds heeft opgehouden, gaat dezelve 

 nog eenigen tijd aan den top voort. 

 ■' 16. Hoe kleiner de cellen zijn , welke eene laag 

 Wmen , des te sneller vermenigvuldigen zij zich ; 

 de opperhuidcellen dus sneller dan de scliorscel- 

 len, deze sneller dan de mergcellen. De celvor- 

 ming in de onderscheiden lagen houdt echter niel 

 volkomen gelijken tred , maar in dit geval wordl 

 de ongelijke vermeerdering vergoed door sterkere 



