332 



veroorlooven wegens de kleinheid dw holten geene 

 vy.iarneming) eene uit zeer kleine rondaohtige kor- 

 reltjes beslaande slof waar, Slechts in zeer wei- 

 nige cellen is eene van een kernligcliaampje voor- 

 ziene kern bevat. Daarentegen ziet men in vele 

 cellen ronde groepjes of ook wel enkele kringetjes, 

 gevormd door de zoo even genoemde korreltjes. 



Onderzoekt men een volgend iets ouder inter- 

 nodium , dan herkent men reeds in vele , en in 

 een nog ouder, waar celvei meerdering en celuit- 

 zeltiug gelijktijdig plaats hebben , nagenoeg in alle 

 cellen , zeer doorschijnende kernen , welke elk 

 van een kernügchaamnje voorzien zijn. Deze ker- 

 nen zijn, op overdwarse doorsneden gezien, (vooral 

 bij die planten, waar alleen overlangsche celvor- 

 ming plaats heeft ) gewoonlijk in het midden der 

 cel gelegen; op overlangsche doorsneden blijken 

 zij meerendeels aan den onderwand der cel beves- 

 tigd te zijn ; zij zijn eenigzius plat en daarom op 

 haren kant moeijelijk te herkennen. De fijn- 

 korrelige stof is, op dit tijdperk, nagenoeg ver- 

 dwenen. 



In het eerste , en doorgaans ook in het tweede 

 der internodia , welke hunne volle lengte bereikt 

 hebben , neemt men in een betrekkelijk gering 

 getal cellen nog kernen waar , welke echter in 

 den regel tegen den zijdelingschen wand bevestigd 

 zijn ; in de oudere internodia zijn zij verdwenen. 



Zoo lang de cellen voortgaan zich te vermenig- 

 vuldigen en levens uit te zeilen, neemt de door»- 



