353 



melijk uil zwavelzuren kaJk bestaande , kenbaar 

 worden. 



Op den droogen weg leverde zij het volgende 

 op. In een kolfje veel water; de proef wordt 

 graauw. In dé opene glazen buis, ontwijking 

 van zure dampen ( ac. sulphurosum) ; de proef 

 wordt witter. Op zich zelf v. d. B. smelt zij op 

 platiuadraad zeer gemakkelijk tot een licht geel 

 verglaassel, hetwelk alkalisch reageert, Aan eene 

 voortgezette reductievlam blootgesteld , ondergaat 

 zij eene aanmerkelijke vermindering. 



In borax lost zij gemakkelijk tot een helder 

 glas op. 



Met phosphorzout levert zij in de warmte en 

 bij groole toevoeging der proef, ijzerreactie op, 

 welke echter bij de bekoeling volkomen ver- 

 dwijnt. 



Met soda geeft zij een hepar, welke op zilver- 

 blik het aanwezen van zwavelzuur aanduidt. 



Op den natten weg worden de volgende uit- 

 komsten verkregen. 



Koud water lost omtrent een vierde van de 

 witte zelfstandigheid op : oxalas ammoniae en 

 chloruretum baryi doen in de waterige oplossing 

 terstond de basis en het zuur herkennen. Hel re- 

 sidu met ac. hydrocliloricum behandeld , lost groo- 

 tendeels in hetzelve op : in deze oplossing is , be- 

 halve kalken zwavelzuur, ijzeroxydule voorhanden. 



Het na de behandeling met ac. hydrochloricum 

 terug blijvend graauw residu eindelijk , bestaat 

 grootendeels uil onoplosbare silica : de zuiver wille 



