1G2 



meesier en vaderlijken vnend Naegei.e aange- 

 spoord , — ter taak gesteld , dit onderwerp van 

 de anatomisch-pliysiologische zijde te behandelen, 

 en omdat ik op het verloskundig belangrijke , dat 

 door Naegele zoo voortreffelijk uit een gezel is, 

 niet zal letten , hetgeen mij reeds de geest en 

 de strekking van dit Tijdschrift verbiedt , heb 

 ik boven alleen die kenteekenen van het scheef 

 vernaauwde bekken aangehaald , die anatomisch 

 van gewigt zijn , en ook deze slechts kortelijk , 

 daar ik mag vooronderstellen, dal het schoone 

 werk van Naegele aan de mecsten mijner lezers 

 bekend is. Ik wil dus zien , wat zich voor eene 

 natuur-wetenschappelijke beantwoording dier vraag 

 I. uit de ontwikkelingsgeschiedenis , 

 II. uit de vergelijkende ontleedkunde , en 

 III. uit de pathologische analtmie laat bijbren- 

 gen. 

 Vooraf echter zij het mij vergund, met een paar 

 woorden uit een te zeilen , welk drnkbeeld men 

 naar mijn gevoelen met een vitium priniae con- 

 formalionis te verbinden heeft, \s het eene 

 ziekte , die in het foetus-leven optreedt , en is er 

 dus alleen te beslissen , in welk tijdperk een ge- 

 vormd organismus in eenen pathologischen toe- 

 stand verplaatst wordt, of wel is de afwijking 

 van den gewonen toestand als het ware geprae- 

 formeerd in de kiem , in het ei te zoeken ? De 

 menigvuldige verdeelingen , welke men voor de 

 vormingsgebreken opgesteld heeft , leeren ons hoe 

 inoeijelijk het is, hier een leidend beginsel, dat 



