n. Beschouwen wij nu ten tweede liet scheef 

 vernaauwde bekken met die hulpmiddelen, wel- 

 ke wij uit de vergelijkende ontleedkunde kun- 

 nen putten. Ik geloof, dat deze van een zeer 

 groot gewigt zijn. Wij zien , dat in de geheele 

 groote klasse der vogels , alleen met uitzondering 

 van het geslacht Aplenochjtes en bij zeer vele zoog- 

 dieren — Bradypus , Dasi/pus, Manis , Talpa, 

 tlrhidna , de vledermuizen — de synchoiir/roscs 

 sacro-iliacae in den normalen toestand geheel ont- 

 breken, zijnde het darmbeen met het heiligbeen 

 innijf versmollen , en ik geloof, dat ons dit eenen 

 zeer gewigligen wenk geeft , om deze deformiteit 

 in het ware licht te beschouwen , als eene fout 

 der vorming of liever nog als eene variëteit. Het 

 is voorzeker merkwaardig , en Robert heeft dit 

 in zijne Bcachreihung eines tm höchslen G-ade 

 quer verenf;ten. Bechens u. s. w, (^Karlsruhe unci 

 Freiburg 184-1) reeds aangehaald , dat er in hel 

 algemeen eene analogie tusschen oorspronkelijke 

 ankylosen en dierlijke vorming bestaat. Even 

 zoo is het ook gelegen met de meeste variëteiten 

 in het menschelijk ligchaam, die vooral in het 

 vaatstelsel zoo menigwerf voorkomen. Zoo is 

 het bekend , hoe het voorkomen van eenen Irtin- 

 cus anonymus op beide zijden , uit welken de 

 arteria subidavia en de carotis ontspringen , 

 slechts eene herhaling van eene geheel normale 

 vorming bij de vele vogels en bij eenige zoogdie- 

 ren ifl; hoe somtijds bij den mensch de beide ar- 

 teriae varotides uit den /runrus anonymus ont- 



