II 



In den uferiiü ''gSPn f!e eijeren eTsl geheel 

 vrij. Men liezit reeds vele berigten van waarne- 

 mers, die het er als een helder, uil twee in el- 

 kander liggende vliezen omsloten blaasje, in deii 

 eersten tijd in den uterus waarnamen (de Graap , 

 CaoisnANK, P«ÉvosTen DüMAS , von Baer , Costb 

 enz.). Het eiwit vereenigt zich met de zona, 

 zoodat beider onderscheid geheel verdwijnt, en 

 uit deze vereeniging thans het buitenste hulsel 

 van het ei gevormd wordt. Daar binnen vormt 

 zich eene laag van cellen, die met fijne korrels 

 gevuld zijn en eene heldere kern bezitten. Dit 

 cellenvlies is de kiemblaas (vesicula blastoffm-- 

 mica). Op eene of andere plaats ligt een klompje 

 van bolletjes , een overblijfsel van den verdeelden 

 dojer. 



Het buitenste vlies wordt zeer dun, doch blijft 

 echter stevig. In het binnenste vlies bespeurt men 

 nu eene donkere plek (Embnjonal-Fleck van 

 Wacser , Jfem^jfijie/ van BoRDACH en von Baer). 

 Deze plek is de kiemruimte {Fruchthof). Een 

 weinig later, als het t\\\ P. lijn groot is , en het uit- 

 wendig blaasje zich eenigzins elliptisch vertoont , 

 kon B. in dezen vruchtkring en eenigzins buiten 

 en om denzelven, twee lagen of vliezen onderschei- 

 den , het animale en vegetalive blad van von 

 Baer. Hij vereenigt zich niet met de bedenkin- 

 gen , die Reicuert tegen deze twee platen heeft 

 in het midden gebragt. Wederom eenigen tijd 

 later zijn de cellen van het animale blad meer 

 vcreenigd en zaïacngcgroeid , terwijl die van het 



