12 



regetative bind nog zeer gescheiden zijn en zich 

 onder liet mikroskoop bleek en flaauw verlouneii. 

 Op de uitwendige oppervlakte dezer eijeren , die 

 2 lijn groot zijn , bespeurt men nu de eerste be- 

 ginselen van vlokken , waardoor dit vlies , het 

 dojervlies , zich ook als chorion doet kennen. 

 Deze vlokken zijn kleine bladachtige verhevenhe- 

 den, waarin geene cellen ziglbaar zijn. 



Van het begin van den negenden dag af hangt 

 het ei vast met de baarmoeder zamen , en wanneer 

 men het daarvan pooj;l af te scheiden , zou men 

 ligtelijk mcenen , dal er slechts een enkel vlies 

 aanwezig is, de kiemblaas, daar het uitwendig 

 vlies met den uterus in verbinding blijft. Zulks 

 schijnt het geval geweest te zijn bij de waarne- 

 mingen van PaÉvosT en Dümas nopens het hon- 

 den-ei. Een decidua vormt zich niet , maar de 

 verbinding geschiedt door het epilhelium van het 

 slijmvlies der baarmoeder. Nooit heeft B. zich 

 van het bestaan eener decidua bij zoogdieren, 

 wier ulorus darmvormig is, kunnen overtuigen; 

 hij gelooft , dat eene vvezenllijke decidua alleen bij 

 den mensch en bij de apen gevonden wordt. La- 

 ter wordt het onderzoek uog moeijelijker, door- 

 dien het animale blad van de kiemblaas zich met 

 den uterus begint te verbinden. 



Na dat de embryonale plek zich in een helder 

 en een meer naar buiten liggend donker veld heeft 

 afgescheiden en van den ronden in den ovalen 

 vorm overgegaan en ten laatste peervormig ge- 

 worden is , ontdekt men iu het heldere vak (do 



