Diep ligt in de menschelijke ziel ingeplant een 

 verlangen om het lot van ons eigen geslacht Ie 

 leeren kennen en met hare nasporingen zoo ver 

 mogelijk terug te gaan naar deszelfs eerste afkomst. 

 De eerste afkomst des menschelijken geslachts kan 

 echter nooit, om eene ligt begrijpelijke reden, 

 het onderwerp vvorden van eigenlijk, hetzij his- 

 torisch, hetzij natuurhistorisch onderzoek. Dit 

 onderzoek kan niet verder dringen dan tol daar , 

 waar het menschelijke geslacht het eerst over de 

 aarde verspreid bevonden wordt , en slechts van 

 daar kan het deszelfs ontwikkeling tot den tegen- 

 woordigen tijd volgen. Maar ik heb mij voorge- 

 steld, dat deze kennis aangaande de voortgaande 

 ontwikkeling des menschelijken geslachts , van zij- 

 nen eersten toestand tot zijnen legenwoordigen , 

 niet ligt langs eenen geschiedkundigen weg ver- 

 kregen kan worden , om deze eenige reden , dat 

 de geschiedenis bij elk volk hare jaarboeken eerst 

 begint , nadat de beschaving eenen zekeren hooge- 

 ren trap bereikt heeft ; en zelfs dan verhaalt zij in' 

 den aanvang slechts de stormen, die van tijd tol? 

 lijd verwoesting hebben aangerigt , maar het stille, 

 dagelijksche leven vermeldt zij niet. Ja zelfs de 

 Sa^e begint hare avonturen niet te vertellen en 

 aan kind en nakomeling als erfgoed te geven , 

 voor dat de eerste ruwe behoeften vervuld zijn ea 

 de verspreide individu's tot een volk zijn bijeen 

 vergaderd. Zoo kunnen wij dan, noch door de 

 leiding der geschiedenis , noch door die der Sagen 

 tot de kennii aangaande den toestand der eer«te 



