50 



vorderingen der ouderen. Onze dankbare erken- 

 ning hunner verdiensten zal hun hoofd met nieuwe 

 lauweren omvlechten. 



De oude zinspreuk : Conjunela valent , ligt ten 

 grondslag voor onze , na bepaalde tusschentijden 

 terugkeerende bijeenkomsten en zal , hoop ik, ook 

 door ons worden gestaafd. 



De natuur rust den mensch met vatbaarhede» 

 yan ongelijken aard uit , die in 's levens lente on- 

 gelijk ontwikkeld worden door opvoeding en on- 

 derwijs. Toevalligheden hebben daarop invloed , 

 die eene hoogere ontwikkeling nu eens beletten , 

 dan eens bevorderen , en verschillende rigtingen 

 bepalen voor de aanwending van den natuurlijken 

 aanleg , waardoor wij tot verschillende plaatsen ia 

 het wijduilgesirekle veld van menscheltjke kennis 

 geraken, waarvan wij elk ons deel bebouwen. 

 De vruchten der bearbeiding van dat veld berus- 

 ten echter niet alleen op de nijvere inspanning, 

 maar hoofdzakelijk ook op het oordeel , waar- 

 mede de vlijt wordt aangewend. Onze bemoeijin» 

 gen worden soms in eene verkeerde rigting geleid. 

 De aan zich zelven overgelaten onderzoeker be- 

 merkt dan dikwerf niet, dat hij op een zijpad ge- 

 raakt is ; hrj kan zich daarop lang verdolen , en 

 de gemeenzaamheid met den verkeerden weg gaat 

 hgt tot het vertrouwen op deszelfs onfeilbaarheid 

 over. Door mondelinge mededeeling van inziglen 

 tusschen velen , die in hetzelfde vak arbeiden , 

 door de beproeving dier inzigten door mannen in 

 verschillende rigtingen ervaren , wordt de opmerk- 



