57 



Maar onze uit de oudere geschiedenis ontleende 

 bewijzen hiervoor , belrefifen de kusten van de 

 Hiddellandsche zee , rijk aan vulkanische gewes- 

 ten en dikwerf bezocht door aardbevingen , door 

 Vrelke hetzelfde strand nu eens nederzonk , dnn 

 weder opgeheven werd boven de zeevlakte. De 

 opheffing der Skandinavische kust is een verschijn- 

 sel van grootscher aard en langzamer , maar voort- 

 durend. De langzaamheid van het verschijnsel 

 onttrekt het aan de opmerkzaamheid , die juist 

 daardoor er eerst laat op gevestigd werd. Wat 

 onze voorvaders daaromtrent vsraarnamen , werd 

 nooit opgeteekend en ging voor hunne nakome- 

 lingen verloren, tot dat in het begin der voriga 

 eeuw dit verschijnsel het onderzoek werd van ge- 

 leerden, welke hunne ervaringen hunne beschou- 

 wingen daarover in druk nalieten. Zeker is in 

 geen land deze vraag zoo zeer,^zoo algemeen en 

 zoo ijverig behandeld geworden dan in Zweden, 

 in die mate , dat zij een onderwerp uitmaakte der 

 overwegingen van den Rijksdag en wij een pro- 

 tokol der Rijksslanden van 1747 hebben, dat de 

 zaak van allen grond ontbloot is. 



De in zoo vele opzigten befaamde Ema^del 

 SvBDBRCOEG is de eerste , die in een gedrukt ge- 

 schrift de opmerkzaamheid op deze verheffing der 

 Zweedsche kust bepaalde. Hij gaf in 1779 een 

 klein geschrift uit over de vorige hoogte des 

 waters en over den vloed en de eb der voor- 

 wereld. In eene opdragt aan den Koning, wenscht 

 hij hem geluk over een land te heerschcn , het- 



