58 



welk zich steeds len koste der zee uitbreidt. 



Onder de bewijzen , dat eene zee in groole be- 

 weging Zweden overstroomd heeft , rekent hij onze 



o 



heuvelen (asar) , welker algemeene rigting van 

 het noarden naar het zuiden door hem juist is 

 waargenomen , en dat al de daarin voorkomende 

 sleenen afgesleten en gerond zijn. Hij vermeldt 

 een walvischskelet , 't welk gedurende zijn opont- 

 houd te Upsal , in Wester Gothland gevonden , en 

 aan den daar zijnde Professor Roberg bezorgd 

 werd, om in het Onlleedkundig Kabinet derHoo- 

 geschool bewaard te worden. Hij vermeldt een 

 wrak van een schip, diep landwaarts in bij op- 

 gravingen aangetroQen enz. (1). 



Een paar tiental jaren na het geschrift van Sve- 

 DXRBoaG , deelde de astronoom A. Celsios eene 

 Verhandeling mede over de waarnemingen, die hij 

 dienaangaande verzameld had en zijne beschou- 

 wingen aangaande het zinken der zee, waartoe 

 hij meende , dat zij aanleiding gaven. Deze Ver» 

 handeling werd geplaatst in de geschriften der 

 Zweedsche Akademie voor 1743. 



Van dien tijd af werd het onderzoek opgevat 

 door eene menigte Zweedsche Schrijvers, v. Da- 

 uw , V. LiHNÉ, Wallerids, Kalm, Coïdehias, 



o 



Harlemah, Hasselqdist, Gissler , Fek.ser en 

 V. Hellakot vermeerderden en versterkten de op- 



( I ) Hij heeft deze waarnemingen in eene Latijnsche 

 vertaling medcgeJecld in zijne Miscellanea circa 

 res naturales , Lijisiae 1722. 



