60 



uilgitig. Hij nam aan, dat de aante mei water 

 bedekt was , niel uitzondering van een éénig ei- 

 lauil , welks uitgestrektheid en hoogte boven c!e 

 zee toeliet, dal er alle klimaten op werden aange- 

 troffen en hetwelk door deu Schepper voorzien 

 ■was met de daartoe behoorende organische we- 

 zens. Het water verdampte allengs, het drooge 

 breidde zich uit en de levende wezens verspreid- 

 den zich naderhand daarop. De wijde omvang 

 der hypothese veroorzaakte intusschen dat zij bui- 

 len allen irjvloed bleef op de vraag, wat zich in 

 Skandinavië al dan niet voordeed. 



Maar wanneer ook 't geen op den weg van be- 

 spiegeling gedaan werd , bijdroeg om dit onder- 

 werp in zwarigheden te wikkelen , zoo werd aan 

 de andere zijde niels verzuimd om het aau een 

 onderzoek langs den weg der waarneming te on- 

 derwerpen. Celsius was tot zijne onderzoekingen 

 geleid door het berigt van een' ouden visscher , 

 'l welk door andere visschers eenstemmig bevestigd 

 werd, dat de zoogeuoemde skalgruriden zich'ge- 

 durende zijn' leeftijd hadden veranderd. Dete skiil- 

 gruuden zijn vlakke klippen, welke zoo na aan 

 de oppervlakte des waters liggen , dat zij bij de 

 geringsie beweging der zee door de golven over- 

 stroomd worden. Op deze vlijen zich zeehonden 

 (skalarna) neder om den stroom af te wachten. 

 Zoodra de klippen zoo hoog zijn, dat kleine zee- 

 goiven niel daarover gaan , worden zij niel meer 

 door de zeehonden bezocht. De visscher wees aau 

 Celsius klippen in dï Oostzee, waar hij in zijne 



