tische zee havens, die reeds voor 2000 jai'en 

 daartoe gediend hebben, en waar alzoo de be- 

 trekkelijke stand van de land- en watervlakte 

 geene merkbare verandering ondergaan heeft. 



Leopold tow Buch , die in de jaren 1806 en 

 1807 eene geologische reis door Zweden en Noor- 

 wegen maakte , sprak in zijne Reisbeschrijving het 

 woord tot oplossing van dit raadsel uit (1) , de 

 kust van Zweden heft zich allengs over de opper- 

 vlakte der zee op. Hel is mij des te aangenamer 

 aan deze juiste opvatting van den toen nog jongen 

 Cicoloog te herinneren, daar wij in het algemeen 

 toen in Zweden nog ver af waren van deze ver- 

 klaring te vermoeden. Het denkbeeld van de op- 

 heffing des lands werd , zoo ver mij bekend is , 

 het eerst uitgesproken door Art. Lazz. IHoro in 

 1740, in eene verhandeling over versleeningen van 

 zeedieren, gevonden in de berglagen van het vaste 

 land. Het maakte den grondtrek uit van Hdtton's 

 plutonische geologie , en Platfair had reeds in 

 1802, in zijne ontvouwing van Huttoh's leer, do 

 gissing geuit , dat het in Skandinavië vermelde 

 verschijnsel van watervermindering , op deze wijze 

 verklaard kon worden. 



De opmerkzaamheid op de opheffing van de 

 Skandinavische kust is sedert meer algemeen in 

 Europa opgewekt , door het bezoek van den En- 

 gelschen Geoloog Leteli,, alhier iu het jaar 1834 



(I) von Bocn's Jleise durch Normtgcn u. Lappland , 

 I. 442. II. 278. 



