81 



Zij lijn aan elkander even ongelijk in voorkomen 

 als in wijze van ontstaan. De berg in Stokholms 

 nabijheid en de heuvel , op wiens zuidelijk uit- 

 einde hel ohservatorium gelegen is, bieden de 

 gewigtigste bijzonderheden van dit verschijnsel aan, 

 en ik wensch de opmerkzaamheid der Geologen 

 daarop te bepalen en vooral op hetgeen de Heer 

 SEfSTBÖM de stootzijde en loefzijde van den berg 

 noemt. De noordelijke kant is afgerond, geslepen 

 en gegroefd ; de zuidelijke is scherpkantig en in 

 zijnen oorspronkelijken , door opheffing gebrokenea 

 toestand. De Heer Sefström leidt deze ongelijk- 

 heid hiervan af , dat de vloed, tegen den noorde- 

 lijken kant aanstootende , denzelven afgeslepen en 

 alles, waarover de in hel water gemengde steen- 

 massa's heen gingen, («egroefd heeft, maar dal de- 

 zelve lüodregt over de sleille aan de noordzijde is 

 afgestort. Dit verschil tusschen de twee zijden 

 der bergen is , mijns erachtens , een afdoend be- 

 wijs tegen den oorsprong van dit verschijnsel door 

 gletschers. 



Tot deze verschijnsels behoort nog een ander, 

 wel niet algemeen , maar toch juist niet zeldzaam 

 uitwerksel van den vloed , 't welk onze bergen 

 aanbieden , namelijk de reuzenketels {jülte gry- 

 torna). In dezen , naar beneden stortenden ge- 

 weldigen vloed , ontstonden hier en daar sterke 

 draaikolken, waarbij de steenen , die door den 

 draaikolk omgevoerd werden , zich in den grond 

 boorden en ronde holen vormden van eenige voe ■ 

 ten wijdte cii gewoonlijk tweemaal zoo diep, in 



/ 



