C4 



ten betooge dal de iiideeling der plianerogamen 

 ia endorhizae en exorhi%ae onvoldoende was. 

 De autheur had vergelijkende ontledingen gemaakt 

 van rijpe zaden van dezelfde soorten van planten 

 voor en na de kienning. Onder de eersten be- 

 vonden zich de zaden van Cycas circinalis en 

 Zamia spirahs. Geenen Kruidkundige , die op 

 hoogte zijner wetenschap was , was het toenmaals 

 onbewust, dat bij Zamia en Cycas, de kiem 

 even als eene as in hare geheele lengte geplaatst 

 is in een dik kiemwil , dat zij is omgekeerd , met 

 twee zaadlobben voorzien en dat haar worlellje, 

 op eenen korlen afstand na , den top van hel eitje 

 bereikt. Maar , wat men nog niet wist , was , dat 

 bij den Cycas dit worteltje eindigt in eenen dun- 

 nen , buisvormigen band van 12—14 centimeiers 

 lang , welke als het ware gevouwen en op een 

 kluwen gewonden is; dat deze band het sleunsel 

 is, door middel van hetwelk de betrekking van 

 het mannelijk orgaan en de ontslaande kiem plaat$ 

 hebben : dal er tusschen hel worlellje en den top 

 Tan hel ei eene holle in de massa van hel kiemwit 

 was ; dat zich daar vier of vijf eivormige blaasjes 

 bevinden, welke ieder uitloopea in eenen buisvor- 

 migen band , die gevouwen en van eene aanzien- 

 lijke lengte ia, hoewel veel korter dai\ die van 

 den band van de centrale kiem. Wat viel er' aan- 

 gaande die blazen en derzelver banden Ie denken? 

 Er was tol op dien lijd geene daadzaak van dien 

 aard bekend geworden. De autheur meende de- 

 zelve te mueleu beschouwen als misdragene kie- 



