102 



lieeft van eene kleine peer , en welks smaller 

 eincie naar de basis van het ovarium gerigt is. bit 

 deel bestaat uit 40 — 50 steunsels of banden , welke 

 onderling zijn vereenigd , maar die zich weldra van 

 elkander zullen scheiden en verlengen. Boven aan 

 ziet men 2—3 onregelmatige buizen, welke men, 

 bij eene overlangsche doorsnede van het bovenste 

 gedeelte van het nootje kan opmerken en waar- 

 van de uiteinden aan deszelfs top uitspringen. 



Wij hebben reeds de aandacht onzer lezers ge- 

 vestigd op die kleine vliezige aanzwellingen , welke 

 zich aan den top van het jonge ei van Thuya 

 orientalis voordoen , en welke wij ook terug 

 vonden in Thuya occidenlalis en Juniperus 

 lycia. Moet men den oorsprong van die deelen 

 zoeken in de stuifmeelbuis? Wij gelooven dit niet, 

 schoon wij zeer wel weten dat deze buis , bij een 

 groot aantal soorten , doordringt in het inwendige 

 van het vruchtbeginsel en zelfs van het ei ; het is 

 ons evenwel niet voorgekomen dat dit plaats heeft 

 ten aanzien van de Conifereae. Wij kunnen nu 

 reeds verzekeren , dat , bij Thuya orientalis de 

 vliezige uitbreidingen aan het inwendige van het 

 ei haren oorsprong hebben ; dat zij met haar 

 beneden- einde aan de vereenigde banden zijn 

 vastgehecht , dal zij aan de punt van den kiem- 

 zak eindigen , den top van het nootje bereiken , 

 zich eenen doorgang dwars door het weefsel van 

 hetzelve verschaffen en naar buiten uitspringen. 

 Indien men de verkwistende verscheidenheid der 

 vormen van het plantenrijk in aanmeiking neemt, 



