10:i 



kan men er zich dan wel over verwonderen dal 

 de wijze van bevruchten niet overal dezelfde is':* 



In Thuija ocndeiita/is , verschilt de structuur 

 van het ei en deszelEs opvolgende wijzigingen, niet 

 wezenlijk van die, welke wij hebben aangeduid bij 

 Thuija orienlalis. 



Gaan wij over tot het onderzoek van Taxus 

 baccata : het zal ons een nieuw bewijs leveren 

 Toor de leer welke wij verdedigen. 



Tijdens den bloei, gelijkt het vruchlbeginsel van 

 Taxus baccata op eene regtstandig geplaatste eijer- 

 ichaal in miniatuur , welker top open is. Op den 

 bodem is het nootje vastgehecht , zijnde een ei- 

 vormig ligchaam , hetwelk bestaat uit een tamelijk 

 va«t celweefsel, en de holte van het vruchtbe- 

 ginsel slechts op eene onvolkome wijze aanvult. 

 In het inwendige van het nootje is niets hetgeen 

 aan de worduig van den kienizak doet denken. 

 Na zes weken is er eene zeer opmerkelijke veran- 

 dering. Het nootje is in die male gegroeid , dat 

 de oppervlakte op alle punten de inwendige op- 

 pervlukte van de holte van het vruchlbeginsel 

 aanraakt , zonder echter daaraan gehecht te zijn , 

 tenzij door deszelfs basis, gelijk reeds is aange- 

 merkt. 



In het midden van dit zelfde nootje hebben 

 zich drie kleine blaasjes ontwikkeld , ieder van 

 welke voorzien is mei eeae luiu of meer lange , 

 buisaclilige uitgroeijiug. Zij bevatten slechis eenigc 

 verstrooide Lorreli,, Twee van deze blaadjes zijn 

 nu eens eiyonuig , nu eens nemen zij min of meer 



